Deepa Bhasthi is a writer based in Kodagu, southern India. Her essays on literature, politics, and cultural criticism have been published in over forty…
నిశ్శబ్ద: నరేష్కుమార్ సూఫీ వ్యాసకర్త: గూండ్ల వెంకటనారాయణ *********** ఇందులోని కవిత్వమంతా మానవుని ఒంటరితనపు యుద్దాన్ని చూపిస్తుంది. నిజానికి ఇటువంటి కవిత్వం భద్ర జీవితం, నైతిక విలువల సరిహద్దులలో తిరిగేవాళ్లకు అంతగా…
వ్యాసకర్త: నీలారంభం కళ్యాణి(ఇది ఫేస్బుక్ పోస్టు. పుస్తకం.నెట్ లో ప్రచురించడానికి అనుమతించినందుకు కళ్యాణి గారికి ధన్యవాదాలు) ********* ఈ పుస్తకాన్ని మొదటి సారి రైల్లో ప్రయాణం చేస్తూ చదివా. నిజానికి ఆనాటి…
వ్యాసకర్త: రాథోడ్ శ్రావణ్ ******** సాహితీ ప్రియుడు జ్ఞానేశ్వరుడు.. ఎంతో ఘన చరిత్ర కలిగిన తెలుగు సాహిత్యంలో అనేక ప్రక్రియలున్నాయి. అందులో శతకం ఒకటి. వంద పద్యాల సమాహారమునే శతకం అని…
వ్యాసకర్త: వి. రాజారామమోహనరావు (శ్రీ గుర్రాల లక్ష్మీప్రసాద్ ఫ్యామిలీ ట్రస్టు తెలుగుతల్లి కెనడా ప్రచురణలు సంయుక్త ప్రచురణ “తియ్యండ్రా బండ్లు” కి వ్రాసిన ముందుమాట.) ************** మంచి – చెడు కొన్ని…
వ్యాసకర్త: నాదెళ్ళ అనూరాధ ************ ఊర్వశి – కాళిదాసు నాటకానికి నవలారూపం శ్రీమతి వాడ్రేవు వీరలక్ష్మీదేవి భారతీయ సాహిత్యంలో ముఖ్యంగా సంస్కృతంలో మహాకవి కాళిదాసు రచనల గురించి వినని వారుండరు. ముఖ్యంగా…
వ్యాసకర్త: జి. వెంకటకృష్ణ (జనవరి 2023, కవితా!69, సమకాలీన కవితల కాలనాళిక లో మొదట ప్రచురితమైంది.) ***** కందిమళ్ల లక్ష్మి మా కర్నూలు అమ్మాయి. గృహిణి. ఇద్దరు ఎదిగిన కొడుకుల తల్లి.…
వ్యాసకర్త: నాదెళ్ళ అనూరాధ ******** 20వ శతాబ్దపు తెలుగు తేజోమూర్తుల అపురూప జీవిత చిత్రాలు తిరుమల రామచంద్ర ప్రకృతి అందించిన భౌగోళికమైన ప్రత్యేకతలతో ఒక ప్రాంతం సహజంగా రూపుదిద్దుకుంటుంది. భౌతికమైన…
వ్యాసకర్త: రావి ఎన్. అవధాని ******* నేతి సూర్యనారాయణ శర్మగారి కలం నుండి జాలు వారిన 18 కథల సంపుటి శ్రీదోసగీత. ఈ కథాసంపుటిలోని కథలు 2004 నుండి 2021 మధ్య కాలంలో వివిధ పత్రికల్లో ప్రచురితమైనవి, మరియూ ఆకాశవాణి ద్వారా ప్రసారితమైన వారి కథల నుండి ఎంపిక చేసి కూర్చినవి. కాదేదీ కథకు అనర్హం! అనే నానుడిననుసరించి శర్మగారు కథాకథనానికి ఎంపిక చేసుకున్న ఇతివృత్తాలు నాసిక, నాలుక, నఖం, చెప్పు ఇత్యాది వస్తు వైవిధ్యం గలవి. సామాజిక, సాంఘిక సాంస్కృతిక, ఆర్థిక రాజకీయ నేపథ్యం గలవి. రచయిత కథలన్నిటిలో ఒక్క రాజనంది చారిత్రక నేపధ్యం గలది. మిగిలినవన్నీ ఇతివృత్తానికి హాస్యరసం జోడించి కథారచనచేయడం గొప్ప విషయం. ‘సగం చచ్చి సంగీతం అంతా చచ్చి హాస్యం!’ అన్నట్లుగా గత వంద సంవత్సరాల కాలంలో ప్రాచీన కవులు, రచయితలు సాహసించి హాస్య రసం జోలికి పొలేదు. అలాగని ఆంధ్రులలో హాస్యరసం లోపించింది అనలేం. నూతన దంపతుల చిలిపి కజ్జాలు, బావామరదళ్ళు మేలమాడుకోవడం, పంటచేలల్లో హాస్యము లాస్యం చేస్తోంది. హాస్యగాడు వచ్చి బారాబర్లు చేస్తేగాని వీధినాటకాల్లో ముఖ్యపాత్రలు రంగం మీదకిరావు. చోపుగాడు వచ్చి బహుపరాక్ పలికితే గాని యక్షగానాదుల్లో నాయకులు సభకు వేంచేయరు. బంగారక్క, కేతిగాడు తొంగి చూడందే తోలుబొమ్మలాటల్లో అసలు బొమ్మ తెరమీదకి దిగదు. పగటి…
