ఫ్రమ్ హియర్ టు ది స్టార్స్

వ్యాసకర్త: నాదెళ్ళ అనూరాధ

********

ఫ్రమ్ హియర్ టు ది స్టార్స్: రిఫ్లెక్షన్స్ ఆన్ లైఫ్, మెడిసిన్ అండ్ ది ఫ్యూచర్ (ఇంగ్లీషు పుస్తకం)

రచయిత: డా. పింగళి గోపాల్

జీవితం ఎంత అందమైనదో అంత క్లిష్టమైనదన్నది మనిషికి అనుభవం నేర్పే పాఠమే. చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని, పరిస్థితులను, మంచి చెడులనూ కూడా ప్రేమిస్తూ అందులోంచి హాయినిచ్చే జీవితాన్ని వెతుక్కోగలగటమే వివేకవంతుడైన మనిషి చెయ్యవలసినది. భయపెట్టే సమస్యలను ఎదుర్కొందుకు, నమ్మకాన్నిచ్చి వెన్నుతట్టి ఆయా సందర్భాలను తేలికపరచేలాటి ధైర్యం తెచ్చుకుందుకు కొంత హాస్య ధోరణి అవసరం అన్నది ఎందరికి తెలుసు? చార్లీ చాప్లిన్ సినిమాలు చూసి ఆనందిస్తాం, కన్నీళ్లెట్టుకుంటాం. కానీ ఏమీ నేర్చుకోనే నేర్చుకోం చాలామందిమి. ఆ విషయం కొందరికి తెలియకనే పోవచ్చు. కొందరికి తెలిసినా ఆచరించ లేకనూ పోవచ్చు.జీవితాన్ని ఎలాటి పరిస్థితుల్లోనూ కూడా ప్రేమించేందుకు, నిత్యనూతనం చేసుకుందుకు కావలసిన ఇంధనం హాస్యం అని మన పెద్దలు చెప్పారు.ఇది తెలిసిన వాళ్ల జీవితాలు నిజంగా ధన్యమవుతాయి. తెలుగు సాహిత్యంలో హాస్యాన్ని సున్నితంగా అందించిన మొక్కపాటి వారిని, భమిడిపాటి వారిని తలుచుకుంటేనే మన ముఖాలు నవ్వులతో వెలిగి, దైనందిన జీవితంలోని సంతోషకరమైన క్షణాల్ని పట్టిస్తాయి.

హాస్యం, అదీ ఆరోగ్యకరమైన హాస్యాన్ని అందించడం చిన్న విషయం కాదు. హాస్యం గురించి తలుచుకోవటానికి కారణం ఇటీవల చదవటం ముగించిన ఒక ఇంగ్లీషు పుస్తకం. రచయిత డాక్టర్ పింగళి గోపాల్.

రెండు వందల పేజీలున్న ఈ పుస్తకంలో పుస్తకానికి పెట్టిన ఉపశీర్షికను చూస్తే ఈ పుస్తకంలోని సంగతులేమిటో అర్థమైపోతుంది. రచయిత జీవితంలో ఎదురైన సంఘటనలను, చదువు, వృత్తిరీత్యా చూస్తున్న వైద్య రంగానికి సంబంధించిన అనుభవాలను ఇంకా, శాస్త్ర సాంకేతిక రంగాల్లో అభివృద్ధి పరంగా వచ్చే మార్పులు భవిష్యత్తులో మనిషి మనుగడను ఏ విధంగా మార్చబోతున్నాయన్న దాని పట్ల తన ఆలోచనలను ఈ పుస్తకంలో పంచుకున్నారు.కథలు, వ్యాసాలు అన్నింటిలోనూ అంతర్లీనంగా హాస్యాన్ని చూపటంలో వందశాతం కృతకృత్యులయ్యారు.

తెలుగు సాహిత్య లోకానికి సుపరిచితులైన రచయిత పింగళి వెంకట రమణారావు (ఎలక్ట్రాన్) గారిని కలుసుకుందుకు క్రిందటి నెల వరంగల్ లో వారింటికి వెళ్లినప్పుడు వారి కుమారుడు డా.గోపాల్ గారిని కూడా కలుసుకోగలిగాం. సాయంకాలం ఏడు గంటలు దాటింది, గోపాల్ గారు అప్పుడే తన హాస్పిటల్ డ్యూటీని ముగించుకుని వచ్చారు. పిల్లల వైద్యుడిగా రోజంతా రకరకాల ఆరోగ్య సమస్యలతో ఉన్న పసివాళ్లని చూస్తూ, అప్పుడే ఒక సర్జరీని ముగించుకు వచ్చినా చల్లని చిరునవ్వుతోనే మమ్మల్ని పలకరించారు.

పుస్తకమంతా కనిపించే నవ్వులు రచయిత ముందుమాటలోనూ, చివరలో తెలుపుకున్న కృతజ్ఞతల్లోనూ కూడా పలకరిస్తాయి. ఇందులో కథల్ని ఎవరికి వారు చదివి హాయిగా ఆస్వాదించవలసిందే.అయినా, నా ఆత్రం కొద్దీ కొన్ని కథల్ని కాస్తగానైనా చెప్పేస్తాను.

మ్యారేజ్ ప్రొపోసల్ ఒక ప్రొఫెసర్ తన జూనియర్ కోసం పెళ్ళి చూపుల్ని ఏర్పాటు చెయ్యటం ఈ కథ.అదీ హాస్పిటల్ ఓపి వార్డ్ లో! చక్కగా తయారై రమ్మన్న ప్రొఫెసర్ ఆజ్ఞని అమలుచేసి వచ్చి, ప్రొఫెసర్ పురమాయించినట్టుగానే ఆవిడ పక్క కుర్చీలో కూర్చుని నిశ్శబ్దంగా రాబోయే అమ్మాయి కోసం మన హీరో గుండె చిక్కబట్టుకుని చూస్తూ ఉంటాడు. ఓపి అయ్యేపోయింది, పెళ్లి చూపులంటూ ఎవరూ వచ్చివెళ్లినట్టే లేదు, ప్రొఫెసర్ తో అదే అంటే ఆవిడ మాత్రం పెళ్లి చూపులైపోయాయని కూల్ గా ప్రకటిస్తుంది.అమ్మాయిని తను చూడనే లేదని హీరో తబ్బిబ్బవుతాడు.ఇంతకీ అమ్మాయికి అబ్బాయి నచ్చనేలేదన్న కబురు మర్నాడు ప్రొఫెసరే చెప్పేస్తుంది.పైగా అమ్మాయిని ఆమాత్రం మెప్పించలేదని విసుక్కుంటుంది కూడాను.భారతదేశం లోకి స్వయంవరం మళ్లీ ప్రవేశించిందని నిట్టూరుస్తాడు అబ్బాయి నిస్సహాయంగా.

భార్య తరఫు బంధువుల్లో ఎవరో ఒక సూపర్ హీరో ఉంటాడని అలాటి వారితో పెద్ద తలనొప్పని చెపుతుంది ఎ గైడ్ టు మ్యారీడ్ మెన్ కథ. పెళ్లయ్యాక అత్తవారింటికి వెళ్లినప్పుడల్లా తన వదినగారి భర్త గురించిన గొప్పలు వినివిని చిరాకు పడిపోతూ ఉంటాడు కథలో హీరో. అప్పట్లో వచ్చిన చుప్ కే చుప్ కే హిందీ సినిమా తనని ఆ కష్టాల్లోంచి ఎలా బయట పడేసిందో చెప్పుకొస్తాడు.భార్య కజిన్ గురించి కూడా ఇలాటి ప్రశంసలను విని విని అసూయతో విసిగిపోతూండగా పెళ్లైన ముఫ్ఫై ఏళ్ల తరువాత అతన్ని కలుసుకునే సందర్భం వస్తుంది.అన్నాళ్ళూ అందరి నోటా విన్నట్టుగానే వచ్చినతను అద్భుతమైన ప్రవర్తనతో ఆకట్టుకుంటాడు అందరినీ.ఆనక వెళ్తూవెళ్తూ మన హీరో గురించి తాను ఎన్నో గొప్ప విషయాలు విన్నానంటూ ముక్తాయిస్తాడు.అంతే, హీరోలో అసూయ ఇట్టే మాయమైపోతుంది.తనలోనూ గొప్ప విషయాలున్నాయని తను మరిచేపోయాననుకుంటాడు.

కథలో హీరో కుటుంబంతో ఈశాన్య రాష్ట్రాల పర్యటనలో మసాలా దోశె వెతుక్కుంటూ ఒక సౌత్ ఇండియన్ రెస్టొరెంట్ కి వెళ్లటం, అక్కడ లుంగీలు కట్టుకున్న వెయిటర్లను చూసి హోం సిక్ ఫీలవటం, మసాల దోశెని ఆస్వాదించటం మసాలా దోశె – లవ్ ఎట్ ఎనీ సైట్ కథ సరదాగా చదివిస్తుంది.

ఒక యువకుడు తన నానమ్మని డెంటిస్ట్ దగ్గరకి తీసుకెళ్లిన కథ తెగ నవ్విస్తుంది. డెంటల్ క్లినిక్ లో అందమైన డెంటిస్ట్ తో మొదటి చూపులోనే ప్రేమలో పడిపోయిన ఆ అబ్బాయి నానమ్మ పళ్లకి వాయిదాల పద్ధతిలో వైద్యం చేయిస్తూ అక్కడి అందమైన డాక్టరమ్మతో ప్రేమ కథ ను నడపాలని చూస్తాడు. నానమ్మ వైద్యం మధ్యలో పల్లె వెళ్లిపోతుంది. ఇంతలో అబ్బాయికి పంటి సమస్య వస్తుంది. అప్పుడు కానీ ఆ బాధ అర్థం కాదు, తను చేసుకున్న కర్మ తిరిగి తనకే చుట్టుకుందని వాపోతాడు.కథ చదివినంత సేపూ నవ్వుతూనే ఉంటాం.రూట్ కెనాల్ ట్రీట్మెంట్ పూర్తై క్యాప్ వేసే సమయంలో డెంటిస్ట్ లు సాధారణంగా, “ఈ పన్ను ట్రీట్మెంట్ పూర్తయింది.ఇంకొక పన్ను పాడైపోయేందుకు సిద్ధంగా ఉంది, దానికి రూట్ కెనాల్ చేయించుకోవలసి ఉంటుంది. తొందరేం లేదు కానీ మీకు ముందుగా చెప్పి ఉంచుతున్నాను” అంటారట.పంటి వైద్యం చేయించుకున్న ప్రతి ఒక్కరికీ ఇది అనుభవమే కదా, నాక్కూడా.

టౌన్ లో అలవాటుగా సర్జరీలకు పిలిచే హరిత హాస్పిటల్ కథ మరొక విధంగా నవ్విస్తుంది. హాస్పిటల్, రోగుల గురించిన కథలో నవ్వు ఏమిటని పాఠకులు అపార్థం చేసుకోకూడదు. నవ్వించటం ప్రతి కథలోనూ కనిపించే అంశమే అనుకున్నా అది సహజమైన సన్నివేశాలతో, రక్తమాంసాలు నింపుకున్న వ్యక్తుల మధ్య జరిగే సందర్భాలు కావటం చెప్పుకోదగ్గది. కథల్లో రచయిత ఎంచుకున్న భాష సున్నితంగా, తేలిగ్గా, హాస్యస్ఫోరకంగా ఉంది.

దెన్ ది లిటిల్ బర్డీ ఫ్లైస్ అనే కథలో పిల్లలు పెరిగి రెక్కలు వచ్చాక గూటిని వదిలి వెళ్ళిపోవటం గురించి సున్నితంగా చెపుతారు.ఇది విశ్వజనీనమైన విషయం. కూతురు చిన్నపిల్లగా ఉన్నప్పుడు ఆమె గదిని చక్కగా సర్దిపెట్టుకొమ్మని రోజూ చెప్పి చెప్పి విసిగే తండ్రి, ఆమె పెరిగి పెద్దచదువుకో, ఉద్యోగానికో ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోయాక నిశ్శబ్దంగా, చక్కగా చెక్కుచెదరనట్టున్న గదిని చూసి ఎంత గుండెకోతను అనుభవిస్తాడో కదా! వెనుక మిగిలిపోయిన తల్లిదండ్రుల బెంగలు ప్రతి తరానికి ఎదురయేవే.

ది నెట్స్ ఆఫ్ ఇంటర్నెట్… కథ ఇప్పటి ఇంటర్నెట్, గూగుల్ పరిజ్ఞానాలు ఎంతగా విస్తరించాయో చెపుతుంది. కొన్ని దశాబ్దాల క్రితం తాను యు కె లో పనిచేసేటప్పుడు అక్కడ గవర్నమెంట్ పాలసీ ప్రకారం పేషెంట్, (అతని బంధువులు కూడా) తమ అనారోగ్యం పట్ల కొంత పరిజ్ఞానాన్ని కలిగి ఉండేలా ఓపి ఎదురుగానే కియోస్కోలు ఏర్పాటు చేసిన వైనం, అదిచ్చిన జ్ఞానంతో డాక్టర్లను ఎడాపెడా ప్రశ్నించే పేషెంట్లను గురించి స్వానుభవాన్ని చెప్పారు రచయిత.ఇప్పుడు ఇదే వైఖరి మనదేశంలోనూ ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తూనే ఉంది.డాక్టర్లకి సలహాలనిచ్చి, వైద్యంలో కల్పించుకునే పేషెంట్లు, వాళ్ల బంధువుల్ని తరచూ హాస్పిటల్స్ లో గమనిస్తూనే ఉంటాం.

ది ఫ్రెండ్లీ పోలీస్ ఆఫ్ ముంబై అర్థరాత్రి ముంబై స్టేషన్ లో దిగిన ఒక మెడికో ఇంటికి చేరే తొందరలో రైల్వే ఓవర్ బ్రిడ్జిని వదిలి పట్టాలు దాటి డ్యూటీలో ఉన్న పోలీస్ కు పట్టుబడిన కథ.అతను తనలాటి మరెందరో పోలీస్ చేతికి చిక్కారని గమనిస్తాడు.వాళ్లంతా పనులు వెతుక్కుంటూ సిటీకి వచ్చిన పేద జనం.మెడికో అన్న గౌరవంతో తన పట్ల మర్యాదగా ప్రవర్తించినా, చదువులేని ఆ పేదజనం పట్ల పోలీస్ వైఖరి మంచో చెడో తేల్చుకోలేకపోతాడు.నిజమే ఈ ద్వైదీభావాల ప్రపంచంలో ‘మంచితనం’ అనేది రెలెటివ్ విషయమే.

బెంచ్ మార్క్స్ వృత్తిపరమైన అసూయాద్వేషాలు ఏ ఒక్క వృత్తికో పరిమితం కాదని చెప్పే కథ.ఎంతటి మేధావులైనా ఇలాటి భావోద్వేగాలకి మినహాయింపు కాదు.అయినా ఇలాటి భావోద్వేగాలని అధిగమించే గొప్ప వ్యక్తిత్వాలూ ఉంటాయి. ఒక డాక్టర్ ని కాదని, మరో డాక్టర్ ని ఆశ్రయించినప్పుడు రోగి తాలూకు వ్యక్తులు తాము మొదట పొందిన వైద్య సేవల పట్ల అసంతృప్తినో, అపనమ్మకాన్నో చెప్పుకోవటం జరుగుతుంటుంది. అలాటప్పుడు ఆ రెండో డాక్టర్ తన తోటి డాక్టర్ పట్ల అవగాహనతో అంతవరకూ జరిగినది సవ్యమైన వైద్యమేననీ, ఆ డాక్టర్ కూడా సమర్థుడేనని చెప్పటం తమ వృత్తిని గౌరవించుకునే ఒక గొప్ప సంప్రదాయం అవుతుంది.ఇలాటి పెద్ద మనసు ఎందరికుంటుందనుకున్నా ఎక్కువమందిలో ఈ ధోరణి కనిపించటం మన సమాజంలో నైతికవిలువలు ఇంకా పుష్కలంగా ఉన్నాయన్నది సంతోషాన్నిస్తుంది.

కన్ ఫెషన్స్ ఆఫ్ ఎ డెలిగేట్ మెడికల్ కాన్ఫరెన్సుల్లో జరిగే వాస్తవాల్ని సరదాగా చెప్పిన కథ.ప్రయాణాల్లో తోటి ప్రయాణీకులతో డాక్టర్లకి ఎదురయ్యే సమస్యలు నవ్వు తెప్పిస్తాయి.డాక్టర్లు ఎదురైనపుడు అప్రయత్నంగానే మన ఆరోగ్యాల గురించి ప్రస్తావించి, సూచనామాత్రంగానైనా పరిష్కారాలకోసం చూసే ధోరణికి మనమెవ్వరం మినహాయింపు కాదేమో.

ది మదర్ ఒక పేద కుటుంబం అనారోగ్యంతో ఉన్న పిల్లవాడిని సుదూర ప్రాంతం నుంచి సిటీకి తీసుకురావటంతో మొదలైంది కథ. ట్రీట్మెంట్ జరుగుతున్నప్పుడు, తర్వాత కూడా బిడ్డ పరిస్థితి అంతే అనిశ్చితంగా తయారైంది. డాక్టర్ల చేతిలోంచి కూడా పరిస్థితి జారిపోయింది. కుటుంబమంతా ఆశ వదులుకుని గ్రామానికి తిరిగి వెళ్లిపోయినా కుటుంబం తనను వెలివేస్తుందేమోనన్న భయ,సందేహాల్ని పక్కన పెట్టి తన సర్వశక్తుల్నీ ఒడ్డి బిడ్డ కోసం తపించిన ఆ తల్లిప్రేమ దేనితో పోల్చగలం?! ఆ బిడ్డతల్లి చూపిన నిగ్రహం, ఎవరినీ ప్రశ్నించని, నిందించని మౌనం! తల్లి అన్న పదానికి పర్యాయపదంగా మారిపోయిందామె.అదే వాస్తవం.

డాక్టర్లు తమ రెసిడెన్సీ రోజుల్లో చూసే అనేకానేక అనుభవాలను ఎ సర్వైవల్ గైడ్ ఫర్ డంబ్ జూనియర్స్ లో చూస్తాం. పని ఒత్తిడిని గురించి ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ పై వాళ్లకి చెప్పుకోకూడదన్నది అలిఖిత నియమం.సీనియర్లంతా అంతకంటే పదింతలుగా పనిచేసి కష్టపడ్డవాళ్ళే అన్నది వినవలసి వస్తుంది. జూనియర్స్ సీనియర్స్ కి ఎప్పుడూ సులభంగా దొరికే ఎరలే. ప్రొఫెసర్ల ముందు సీనియర్ చెప్పినది వేదమవుతుంది.ఇవాళ్టి జూనియర్ రేపు సీనియర్గా మారినప్పుడు తను ఎదుర్కొన్న సమస్యలన్నింటినీ సులువుగా జూనియర్ మీద మోపే అద్బుత అవకాశం మాత్రం వస్తుంది.అదొక్కటే ఓదార్పు!

అబ్దుల్స్ అనాటమీ కథలోని హీరో చదివే కాలేజీలోనే ఎమ్మెస్సీ అనాటమీ చదువుతున్న అబ్దుల్ ఉన్నాడు. ఆ బ్రాంచ్ కి అతనొక్కడే విద్యార్థి. అనాటమీ థియరీ పరీక్షలయ్యాక ప్రాక్టికల్స్ పరీక్ష రోజున అబ్దుల్ సృష్టించిన భీభత్సం కథని నవ్వులమయం చేస్తుంది. ఒకరోజు రోజంతా జరిగే ఆ పరీక్షకి తాను హాజరు కానంటూ అబ్దుల్ భయంగా ప్రకటించేస్తాడు.ఎక్కడెక్కడినుంచో వచ్చి హాల్ లో కూర్చున్న ఎగ్జామినర్లు అబ్దుల్ మొండితనంతో వెనుతిరగక తప్పలేదు.ఉన్న ఒక్క విద్యార్థీ పరీక్షకి హాజరవకపోతే యూనివర్సిటీలో ఆ బ్రాంచ్ లేకుండా పోయే ప్రమాదముందన్న హెచ్చరిక కూడా ఉందాయె.చిట్టచివరికి కాలేజీ అథారిటీస్ కన్నీళ్ల పర్యంతమై అబ్దుల్ ని రెండు చేతులా వైవాకి ఆహ్వానించారు.పరీక్షకి చక్కగా తయారైన అబ్దుల్ మాత్రం తక్కువ వాడు కాదుగా.మనలాటి సాధారణ వ్యక్తులకి అనాటమీ సబ్జెక్ట్ గురించి ఉన్న రహస్యం చెప్పిందీ కథ.

ది మిరకిల్స్ ఆఫ్ లైఫ్ అండ్ ది ట్రాజెడీస్ ఆఫ్ డెత్, ఈస్ట్ ఈజ్ ఈస్ట్ వెస్ట్ ఈజ్ వెస్ట్ వంటి కొన్ని ఆర్టికల్స్ హిందూ దినపత్రిక ఓపెన్ పేజ్ లో ప్రచురించబడ్డాయి. ఏ హాస్పిటల్ లో అయినా, ఎంత అనుభవం, మేధ ఉన్న డాక్టర్ల చేతిలో అయినా ఒక రోగి చావుబతుకులు నిర్ణయించబడవన్న వాస్తవం అనుభవపూర్వకంగా తెలిసిందంటారు డాక్టర్ గోపాల్.వాటిని అద్భుతాలనే అంటారు. పాశ్చాత్య దేశాలలో ఉన్న వైద్యపరమైన నిబంధనలు ఇక్కడ మన దేశంలో ఉన్న నిబంధనలకి ఉన్న తేడాని స్వయంగా చూసి రాసిన ఆర్టికల్స్ మనకి తెలియని విషయాల్ని ఎన్నో చెపుతాయి.రచయిత సైన్స్ పట్ల తనకున్న ఆసక్తి ని తెలియజేస్తూ వారి ఊహల్లోని మనిషి భవిష్యత్తును చెప్పే ఆర్టికల్స్ చాలా ఉన్నాయి.

అలసిపోయి ఆఫీసు నుంచి వచ్చి ఆ ఒత్తిడిని మరచిపోయి హాయిగా నవ్వుకుందుకు, ఇంకా డాక్టర్లు ఎదుర్కొనే ఎన్నో వైద్య పరమైన చిక్కుముడులను తెలుసుకుందుకు ఈ పుస్తకాన్ని అందరూ చదవాల్సి ఉంది.

పుస్తకం ఆఖరు పేజీల్లో రచయిత తన పుస్తకాన్ని కొని చదివినందుకు కృతజ్ఞతలు కూడా చెపుతారు. పైగా ఒక్కో పాఠకుడు కనీసం ఐదు కాపీల్ని కొని ఐదుగురికి పంచటం ద్వారా ఆ ఐదుగురు ఒక్కొక్కరు తలో ఐదేసి కాపీలను కొని పంచటమనే ప్రక్రియ జరిగి, తను మిలియనీర్ అయ్యేందుకు తగిన ఏర్పాటు చెయ్యమంటారు. న్యాయమైన కోరికే కానీ ఒక్క రహస్యం చెప్పి ఈ వ్యాసం ముగిస్తాను. ఎవరికీ చెప్పకండేం, ఈ పుస్తకం నాకు డాక్టరుగారే ఉచితంగా ఇచ్చారు, …ష్!

సరే, ఇంతకీ పుస్తకం ఉచితమా కాదా అని కాదుగానీ చదివి ఆస్వాదించవలసిన పుస్తకం.ఇంత హాస్యాన్ని, ఇంత సంతోషాన్ని మనకి పంచిన రచయితను మిలియనీర్ గా చూసే ప్రయత్నం చెయ్యటం కూడా న్యాయమే.
డాక్టరు గారు ఎంతో నిజాయితీగా రాసిన పుస్తకాన్ని ఆమూలాగ్రంగా చదివి, అందులోని బొమ్మల్ని చూసి ముచ్చటపడిపోయాను.తన స్నేహుతుడు డా. ఆనంద్ చక్కని బొమ్మల్ని వేసాడని చెపుతూనే కథల కంటే బొమ్మలు బావున్నాయని మాత్రం చెప్పద్దంటారు రచయిత తన ముందుమాటలో.ఈ విషయంలో మాత్రం అసహాయురాల్ని. బొమ్మలు చాలా చాలా బావున్నాయి. డా.ఆనంద్ నరేగల్ కి అభినందనలు.ఆనంద్ బొమ్మలు వేసేందుకు కారణమైనవి రచయిత రాతలు కనుక రచయితకు అభినందనలు.చక్కని బొమ్మలు వేసే ఆర్టిస్ట్ ని పుస్తకం ద్వారా ప్రపంచానికి పరిచయం చేసినందుకు రచయితకు మరోసారి అభినందనలు.

మనం పరిచయం చేసుకుంటున్నది తెలుగు రచయిత రాసిన ఇంగ్లీషు పుస్తకం. రచయిత తెలుగువాడైనప్పటికీ ఆంధ్రేతర రాష్ట్రాల్లో పుట్టి పెరగటం వలన వారికి తెలుగు అక్షరాలను చదువుకునే అవకాశం దొరకలేదు. అది తెలిసి కూడా నేను ఈ పుస్తక పరిచయం తెలుగులో రాయటాన్ని డా. గోపాల్ క్షమించేస్తారని అనుకుంటున్నాను.ఎంతైనా డాక్టరు గారు అక్షరాలా మన తెలుగువారే. కవర్ పేజీ సింపుల్ గా, అందంగా ఉంది, కర్టెసీః ఉదయ్ నందన్

మొదటి ముద్రణః 2023
ధరః Rs. 339/-
పబ్లిషర్ః Techfiz Inc., Bengaluru