బాబిగాడి వీరచరితం

వ్యాసకర్త: నాదెళ్ళ అనూరాధ

**********

బాబిగాడి వీరచరితం
నార్వేజియన్ మూలంః ఆర్వీ స్వింజెన్
ఆంగ్లానువాదంః కరి డిక్సన్
తెలుగు అనువాదంః కుమార్. ఎస్

ఏ ప్రాంతానికి, ఏ భాషకి, ఏ జాతికి చెందిన సమాజమైనా మానవజాతి మంచి, చెడు, కష్టం, సుఖం, కన్నీళ్లు, చిరునవ్వులూ, భావోద్వేగాలు అన్నీ ఒక్కటే అన్నది నిజం. అలాగే బాల్యం అందరికీ ఒకటే, పిల్లలందరూ ఒకే తరగతికి చెందినవారు. వాళ్లని దేశాలు, ఖండాలు విభజించనే లేవు. బాల్యం ఎక్కడున్నా అల్లరి చేస్తుంది, ఆశ పడుతుంది, పేచీలు పెడుతుంది, అలుగుతుంది, భయపడుతుంది, పెద్దల్ని భయపెడుతుంది కూడా. 

ఇలా కాకుండా పరిస్థితులు, మనుషుల పట్ల బాధ్యతతో అవగాహనతో నిండుగా, నిబ్బరంగా, రేపటి రోజు ఈరోజు కంటే తప్పక బావుంటుందనే దృక్పథంతో కనిపించే పిల్లలు అరుదుగానైనా ఉంటారు. సమస్యల్ని చిరునవ్వుతో దాటే నేర్పు వాళ్లకు అలవోకగా వచ్చేస్తుంది. 

ఇప్పుడు మనం చెప్పుకోబోయేది ఒక పన్నెండు, పదమూడేళ్ల పిల్లవాడి కథ. తండ్రి లేడు. అంటే ఎక్కడున్నాడో తెలియదు. తల్లి మత్తుపానీయాలకి అలవాటు పడిపోయింది. పిల్లవాడిని అమితంగా ప్రేమిస్తుంది. వాడికి ఎవరూ ఏ హానీ చెయ్యకుండా వాడిని వాడు కాపాడుకునేలా బాక్సింగు క్లాసులకి పంపుతుంటుంది. కానీ వాడి శారీరక దార్యుఢ్యానికి అవసరమైన బలమైన ఆహారాన్ని పెట్టలేని పరిస్థితులు. ప్రభుత్వం ఇచ్చే నెలవారీ భృతి మీద ఆధారపడిన జీవితం. తన వ్యసనాన్ని వదులుకుని, ఎక్కడైనా పనిలో చేరి మంచి జీవితాన్ని పిల్లవాడికివ్వాలని మాత్రం అహరహం ఆశపడుతుంటుంది. ఆచరణలో నిస్సహాయురాలిగా మిగిలిపోతుంటుంది. 

నార్వేలోని ఓస్లో లో పుట్టిన పిల్లవాడు బాబి! తన తల్లిదండ్రులు సింప్సన్ కార్టూన్ సిరీస్ లో పిల్లవాడు బార్ట్ ని చూసి తనకి రాబర్ట్ అని పేరు పెట్టారని, అది ముద్దుగా బాబి అయిందంటాడు వాడు. తన పేరు నిర్ణయించుకునే అవకాశం తనకి లేకుండా పోయిందంటాడు. భలే గడుసువాడు. తనున్న పరిస్థితులు తెలుసు. తల్లి పడే కష్టం తెలుసు. బడిలో తననెవ్వరూ పెద్దగా పట్టించుకోరని తెలుసు. ఎవరూ పట్టించుకోకూడదనే కోరుకుంటాడు. ఎవరి కంటా ప్రత్యేకంగా పడి అనవసరమైన చిక్కులు తెచ్చుకోకూడదని అనుకుంటుంటాడు. అల్పాదాయ వర్గం ప్రజలుండే ప్రభుత్వ అపార్ట్మెంట్లలో తమతో పాటు ఉన్నవారి జీవితాల్లోని దుర్భర పరిస్థితులు తెలుసు. 

ఎలాటి సందర్భమైనా, సన్నివేశమైనా హాస్యం మాటున తనను తాను సర్దుకునే వాడికి తెలివిగా పరిస్థితుల్ని దాటవెయ్యగలిగే మాట చాతుర్యం ఉంది. అబద్ధాలు చెపుతానని ఒప్పుకుంటాడు కూడా. వాడికి పాటలు ఇష్టం. ప్రతిరోజూ బాత్ రూం లో గొంతెత్తి హాయిగా పాటలు పాడుకుంటాడు. వాళ్ల బిల్డింగు లోనే ఉండే ‘చవక చార్లీ’ దగ్గర వాళ్లమ్మ చవగ్గా కొనిచ్చిన పాతడొక్కు ఎంపీ త్రీ ప్లేయర్ లో ఓపేరా వింటుంటాడు.

ఇంకొంచెం వాడి గురించి తెలుసుకుందాం. 

“నా వయసువాళ్లలో ఓపెరా వినేవాళ్లెవరుంటారు? చాలా మటుకు మనిషి చచ్చి పోవటం గురించి పాటలుంటాయి. నాకు మాత్రం గంభీరమైన ఓపెరా గాయకుల గొంతులిష్టం” అంటాడు. “శీతాకాలంలో గట్టి చలిమంటలా తనను వేరే ప్రపంచంలోకి తీసుకెళ్ళే ఓపెరా సంగీతం ఇష్టమని, తన ఇష్టాలన్నీ కొంచెం తేడాగా ఉంటాయని” ఒప్పుకుంటాడు. 

“సాన పట్టిన కంఠాలు, బలమైన ఊపిరితిత్తులు, దృఢమైన ఛాతీ కండరాలు ఉన్న గాయకుల గొంతులోంచి అకస్మాత్తుగా అద్భుతమైన స్వరం బయటికొస్తుం”దంటాడు బాబి. వాడికి ఓపెరా పట్ల ఉన్న ఇష్టానికి తగిన జ్ఞానాన్ని అప్పటికే వాడు సంపాదించేసాడు.

ఒకరోజు అకస్మాత్తుగా క్లాస్ మేట్ అదా బాబితో మాటలు కలిపింది. ఓపెరా పట్ల వాడి ఇష్టాన్ని తెలుసుకుంది. అప్పటికే క్లాసులో సీరియల్ కిల్లర్స్ ఫోటోలు సేకరించటం హాబీ అని చెప్పుకునే బాబికి అలాటివారి ఫోటోల్ని సేకరించి ఇస్తుంటుంది. దానికి తోడు ఓపెరా ఆసక్తి ఉందంటే తనని ‘తేడా గాడు’ అనుకుంటుందని ఊహిస్తాడు బాబి. 

అదా ఉన్నట్టుండి ఒకరోజు బాబి వాళ్ల అపార్ట్మెంట్ కి వస్తుంది. బాబికి తాను అలాటి చెత్తకుప్పలాటి వాతావరణంలో ఉంటున్న వివరాలు క్లాసుమేట్స్ కి తెలియటం ఇష్టం లేదు. కానీ అదా ఏ విషయాన్ని మనసులో దాచుకోలేదు. బాబి ఉండే ఇంటి గురించి, భారీకాయంతో ఉండే బాబి వాళ్లమ్మ గురించి క్లాసులో చెప్పేస్తుంది. క్లాసు పిల్లలు మరికొందరు బాబి ఇంటిని వెతుక్కుంటూ వస్తారు. వాళ్ల మాటలకి ఉక్రోషంతో బాబి వాళ్ల మీద కలియబడాలనుకుంటాడు కానీ తనే వాళ్ల చేతిలో దెబ్బలు తింటాడు. 

అదా చూసి వెళ్లాక తన బిల్డింగ్ ను శుభ్రపరుచుకోవాలని అనుకుంటాడు బాబి. అందుకోసం ఆదివారం సాయంత్రం తన క్లీనింగ్ ప్రాజెక్ట్ కి సహాయపడేవాళ్లందరినీ రమ్మని, ఆరోజు తనకి పదమూడేళ్ళు నిండుతాయని కూడా రాసి ఆ పోస్టర్లను బిల్డింగ్ గోడల మీద అంటిస్తాడు. డ్రగ్స్ కి అలవాటు పడిన గాబ్రియేల్ తాను సహాయం చేస్తానంటూ వస్తాడు. అలా బాబి అందర్నీ కూడగట్టుకుని బిల్డింగ్ శుభ్రం చేసేందుకు నాయకత్వం వహించి విజయవంతంగా పని పూర్తి చేస్తాడు. దానికి వాళ్ళందర్నుంచీ సైకిల్ ని బహుమతిగా పొందుతాడు.

బాబి కి అమ్మమ్మ ఉంటుంది. బాబి, వాళ్లమ్మ ఎలా ఉన్నారో అని చూసేందుకు వచ్చి వాళ్లకు కొంత సహాయం చేసే ప్రయత్నం చేస్తుంటుంది. తన కూతురు ఉద్యోగం చేస్తున్నానని చెపుతుంటే నమ్మినట్టే కనిపిస్తుంది. కానీ కూతురు, మనవడు తనను నిరుత్సాహపరచటం ఇష్టం లేక అలా అబద్ధాలు చెపుతున్నారని అర్థం చేసుకుంటుంది. వాళ్లని ప్రశ్నించదు.

బాబి తన తండ్రి పేరు జాన్ జోన్స్ అని తల్లి ద్వారా తెలుసుకుంటాడు. కానీ ఇతర ఆధారాలు తెలియవు. అయినా పక్కింటి ఇంటర్నెట్ లోకి ఎప్పటిలాగే లాగిన్ అయి గూగుల్ చేస్తాడు. ఎనభై ఆరు మిలియన్ల హిట్లొస్తాయి. అయినా ప్రయత్నం మానడు. కొడుకు కోసం వెతికే ఒక్క జాన్ జోన్స్ కూడా నార్వేలో బాబికి ఎదురవలేదు గూగుల్ సెర్చ్ లో. ఇది చదువుతుంటే ఆ పసిమనసులోని ఆశ మనల్ని కలవరపరుస్తుంది. అయినా నిరుత్సాహపడకుండా తాను ఇంకొన్ని మిలియన్ పేజీలు మాత్రమే వెతకాల్సి ఉందనుకుంటాడు.

సానుకూల దృక్పథాన్ని అలవరచుకోమంటూ పాఠాలు చెప్పే వ్యక్తిత్వ వికాస నిపుణుల్ని ప్రస్తుత కాలంలో చూస్తున్నాం. ఇవేవీ నేర్వని బాబి మాత్రం తన ప్రయత్నాల పట్ల అచంచలమైన నమ్మకంతోటే పనిచేస్తుంటాడు. అంత మెచ్యూరిటీ ఎలా వచ్చిందో వాడు జీవిస్తున్న సమస్యాత్మక జీవితంలో? అదీ పదమూడేళ్లైనా నిండని పసివాడికి.

ఆఖరికి బాబి కృషి ఫలించి ఒక జాన్ జోన్స్ మెయిల్ ద్వారా జవాబిచ్చి బాబిని, వాడి అమ్మని కలుసుకుందుకు వచ్చేస్తాడు. జాన్ జోన్స్ ని కలుసుకున్న సన్నివేశం ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. అనారోగ్యం పాలై హాస్పిటల్ లో ఉన్న తల్లిని జాన్ జోన్స్ కలుసుకునేలా చేస్తాడు. తప్పిపోయిన తండ్రిని వెదికి, దగ్గర చేసుకుందుకు బాబి పడిన ఆరాటం, వాడి ఆశలు పుస్తకం చివరికంటా ఏకబిగిన చదివించేస్తాయి.   

అదా చెప్పటంతో వాళ్ల టీచర్ కి బాబి మంచి పాటగాడని తెలుస్తుంది. రాబోయే స్కూల్ డే కి తమ సెక్షన్ వాళ్లు బి సెక్షన్ వాళ్ల కంటే మంచి ప్రోగ్రామ్స్ చేసి పేరు తెచ్చుకోవాలంటారు టీచర్. ప్రతిదాంట్లో పోటీ ఎందుకుండాలి, పనిని చేతనైనంత బాగా చేసి అందరికీ నచ్చితే చాలదా అనుకుంటాడు బాబి. కానీ అది పైకి అనకూడని మాటని వాడికి తెలుసు.

స్కూల్ డే కి బాబి పాట పాడాలని టీచర్ చెప్తారు. దానికోసం తెగ ఇబ్బంది పడతాడు బాబి. రిహార్సల్స్ చేసే ప్రయత్నం సాగుతూనే ఉంటుంది. కానీ స్టేజి, చుట్టూ జనం ఊహిస్తేనే గొంతు పలకదు. అదా దానికో మంత్రం వేస్తుంది. అది పుస్తకం చెపుతుంది.

తన మనసులో అనుకునే విషయాల్ని అదా తెల్సుకున్నట్టు మాట్లాడుతుంటే అమ్మాయిలతో వచ్చిన ఇబ్బందే ఇది, మొహం మీది కండరం కదిలినా మన గురించి పేజీలు రాసేస్తారు అనుకుంటాడు ఆరిందాలా. 

బాబి స్కూల్ డే సెలెబ్రేషన్ కి అమ్మ ఎప్పుడూ రానేరాదు, ఎందుకో అదే రోజు అమ్మకి ఎక్కువ పని ఉంటుంది. అమ్మ వస్తే బావుణ్ణు అనుకుంటూనే నిజానికి అమ్మ రాకపోతేనే తనకి ఇష్టం అనేసుకుంటాడు. తన పాట తనకి నచ్చిందని చెపుతూ అలాచెప్తే సొంతడబ్బా కొట్టుకుంటున్నట్టుందేమో అనుకుంటాడు.

క్లాసులో చాలామంది పేర్లు బాబికి తెలియనే తెలియవు. ఒకసందర్భంలో “వీడి పేరేంటి గాడు” అంటూ ఒకడిని గురించి చెప్తాడు. క్లాసులో ఆలోచనల్లో మునిగిపోవటాన్ని చెప్తూ, బుర్ర పిక్నిక్ వెళ్లటం బానే ఉంటుంది కానీ తర్వాత హోం వర్క్ చెయ్యటం కష్టంగా ఉంటుందంటాడు.

గాబ్రియేల్ తో స్నేహం పెరుగుతుంది. ఒక చోట బాబి అంటాడు గాబ్రియేల్ నన్ను ఏడిపించేంతటి మంచోడు అని. నవల చివర్లో గాబ్రియేల్ తన తండ్రికి చెందిన రోలెక్స్ వాచీ ని బాబికి కానుకగా ఇస్తాడు. నీకు డబ్బులు అవసరం కదా అని బాబి అంటే నా డ్రగ్స్ కోసం దీన్ని అమ్మటం నాకిష్టం లేదు. నువ్వైతే దీన్ని అమ్మి మీ అమ్మ, అమ్మమ్మతో సహా మంచి ఇంట్లోకి మారిపోవచ్చు. నీలాటివాడు ఇక్కడ ఉండకూడదు తమ్ముడూ అంటాడు ఆత్మీయంగా. 

జాన్ జోన్స్ విషయంలో ఆశాభంగం కలిగినా స్కూల్ లో స్టేజి మీద తను పాడే ప్రయత్నం చెయ్యాలనే అనుకుంటాడు బాబి. ఆ సందర్భంలో –

“ఈ రోజు ఇప్పటికీ బాగు పడే అవకాశాలున్నాయి. ఏ రోజూ పూర్తిగా ఘోరంగా ఉండదు. రోజులు మనవి కాకపోయినా ధైర్యం కోల్పోకూడదు. నిలబడి ప్రయత్నిస్తూనే ఉండాలి. చేతి పక్కనే బంగారం తునక దొరకవచ్చు. లేదా కనీసం మెరుస్తూ మురిపించేదేదైనా కంట పడొచ్చు.” 

టీనేజ్ లోకి ప్రవేశించే బాబి మనసులోని భావాలు మనల్ని ఆశ్చర్యంలో ముంచేస్తాయి. అలాటి పసివాడి పట్ల ఎవరికైనా ఇష్టం కలగక మానదు.

తానున్న పరిస్థితుల కంటే భయంకరమైన పరిస్థితులు ఉండేవాళ్లు కూడా ప్రపంచంలో ఉంటారనుకుంటూ, అలాటి ఆలోచన తనకి ధైర్యాన్ని, ఓదార్పుని ఇస్తుందంటాడు బాబి. అంతలోనే అలా ఎవరైనా బాధ పడితే తనకి ఇష్టం లేదంటాడు. ఆ చిన్ని మనసులో మంచి చెడుల పట్ల ఉన్న అవగాహన ఎంత గొప్పది.

ఒకరోజు అమ్మ, తాను ఎప్పుడూ అబద్ధాలు చెపుతుంటామని అమ్మమ్మ దగ్గర చెప్పేస్తాడు. ఆవిడ తనకు తెలుసునంటుంది. అంతలోనే తనలో కొత్తగా చేరిన నిజాల కోరు (అబద్ధాల కోరు కి వ్యతిరేకం) అమ్మమ్మకి చెప్పవలసినదానికంటే ఎక్కువ చెప్పేస్తాడంటాడు.

అనుకున్న రోజు రానే వస్తుంది. పాట పాడేందుకు స్టేజ్ ఎక్కాడు బాబి. స్టేజ్ కింద ఉన్న వాళ్లందర్నీ చూస్తాడు. అమ్మమ్మ మొదటి వరసలో కూర్చుని ఉంటుంది. “వీడు నా కుటుంబాన్ని యుగాంతపు చివరి తరాల దాకా అవమానపు సముద్రంలో ముంచెయ్యకూడదని” మా టీచర్ ప్రార్థించిన దేవుణ్ణే ప్రార్థిస్తున్నట్టు కూర్చుందంటాడు. ఆ భావన నవ్వు పుట్టించక మానదు.

ఇంతకీ అసలు స్టేజ్ మీద పాడాడో లేదో, ఎలా పాడాడో తెలుసుకుందుకు బాబిని మీరు అనుసరించక తప్పదు. ఇప్పటికే వద్దువద్దు అనుకుంటూనే చాలా చెప్పేసాను బాబి గురించి. ఎందుకో వాణ్ని చూస్తే మహా మేధావి లాగా, ప్రవక్త లాగా, ఒక వ్యక్తిత్వ వికాస నిపుణుడు లాగ కనిపిస్తూనే ఉన్నాడు పుస్తకం చదువుతున్నంతసేపూ. ప్రేమించకుండా ఉండటం కష్టమే. అందుకే వాడి ఆలోచనాతీరుని చెప్పే మరో రెండు వాక్యాలు ఇక్కడ ఇస్తాను,

“నిజం నీరు గార్చేస్తే ఆశ అన్ని అడ్డంకులనూ దాటిస్తుంది.” అనుకుంటూంటాడు బాబి.

“ఈ రోజు బాగుపడ్డానికి ఇంకా కొంచెం అవకాశం ఉందనిపిస్తోంది. చరిత్ర పుస్తకాల్లో పూర్తిగా దారుణమైన ఘోరమైన దినం అని రాయకపోయే ఆస్కారం ఈ రోజుకింకా మిగిలుంది. గట్టిగా ప్రయత్నిస్తే నేను ఎప్పుడో వృద్ధాశ్రమంలో కూర్చుని గుర్తు చేసుకునే రోజుగా ఈరోజు మారే అవకాసం ఉంది.”

ఈ పరిచయంతో మీరు బాబి ని పూర్తిగా తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నారు కదూ. సహజమే! ఇలాటి పిల్లవాణ్ని చూడాలి. తెలుసుకోవాలి. మీ ఇళ్లల్లో ఉన్న బాబీల్లోనూ, బేబీల్లోనూ ఇలాటి సానుకూలమైన దృక్పథాన్ని అలవాటు చెయ్యాలి. అసలు ముందుగా అపజయానికో, ఆశాభంగానికో నిరాశపడిపోవటం మనం పెద్దలం వదిలించుకోవాలి.

మన దేశంలోనూ అద్భుతమైన బాలల సాహిత్యం ఉంది. అయినా ఈ విదేశీ పుస్తకాన్ని ఆస్వాదించి, బాబిని మనవాడిని చేసేసుకుంటాం. సాహిత్యం సార్వజనీనమైనదని మరోసారి మరోసారి తలుచుకుంటాం.

పదమూడేళ్ల బాబి నూట డెబ్భై పేజీల్లో చెప్పుకున్న తన కథను చదువుతూ వాడితో, వాడి ఆలోచనలతో, దిగుళ్లతో, ఆశలతో మమైకమవుతాం.

నార్వేజియన్ సమకాలీన రచయిత ఆర్నీ స్వింజెన్ అనేక పిల్లల పుస్తకాలను, యంగ్ అడల్ట్ నవలలను రాసారు. ఈ నవల పదిహేను భాషల్లోకి అనువదించబడింది. స్వింజెన్ పుస్తకాలనేకం పాతిక పైగా భాషల్లో అనువాదమయ్యాయి. ఛాయ పబ్లికేషన్స్ అందిస్తున్న విదేశీ సిరీస్ లో మొదటి పుస్తకంగా తన పుస్తకం రావటం సంతోషమంటారీయన.

ఈ పుస్తకాన్ని ఇంగ్లీషులోకి అనువదించిన రచయిత్రి కరి డిక్సన్ కాల్పనిక, కాల్పనికేతర సాహిత్యాన్ని అనువాదం చేస్తారు. ఎడింబరో యూనివర్సిటీలో లెక్చరర్ గా పనిచేస్తారు.

తెలుగు అనువాదం చేసిన కుమార్ ఎస్. మనల్ని సులువుగా కథలోకి తీసుకెళ్లిపోతారు. 

ప్రచురణః ఛాయ పబ్లికేషన్స్, ఏప్రిల్ 2025

వెలః రూ. 225/-