రీడింగ్ లిస్టులు ఎన్ని చూడలేదని – ఇరవైల్లో చదవల్సినవి, అరవైల్లో చదవల్సినవి, చనిపోయేలోపు చదవాల్సినవి – ఉఫ్! ఊపిరాడనివ్వకుండా ఇన్నేసి రీడింగ్ లిస్టులు! వాటిని చూసినప్పుడల్లా చదవాల్సిన మహాసాగరం చాలా ఉందే అని బెంబేలు పడిపోవడం. అన్నీ కాకపోయినా, అప్పుడొకటి అప్పుడొకటి తెలీని ఆణిముత్యాలు చదవడం వీటి వల్ల లాభం.
ఇంగ్లీషులో రీడింగ్ లిస్టులు బాగా కనిపిస్తున్నాయి. వాటిని గురించిన ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడల్లా, “మరి, మన తెలుగులో?!” అన్న ప్రశ్న ఉదయించకతప్పదు.
ఇంతకీ అందరూ తప్పక చదవవలసిన అత్యుత్తమ తెలుగు పుస్తకాలు ఏవని మీరనుకుంటున్నారు? మీ వయస్సు, పఠనానుభవాలు, సాహిత్యాభిలాషను బట్టి మీరు ఏ ఏ తెలుగు పుస్తకాలను చదవమని రికెమండ్ చేస్తారు? వాటిని ఈ కింది ఫార్మాట్ లో రాసి, ఇక్కడే కమ్మెంటు రూపంలో వేయండి. వాటిని గురించిన ఆలోచనలూ పంచుకోవాలంటే, ఒక వ్యాసం రాసి, మాకు పంపగలరు.
మీ …
రాసిన వారు: తమ్మినేని యదుకులభూషణ్
************************
పుస్తకం వివరాలు:
The Checklist Manifesto, Atul Gawande
New York: Metropolitan Books, 2009
రైలు కదిలే ముందు కిటికీ దగ్గర నిలబడి – ‘ నీ టికెట్ బాత్రూం లో చూసినట్టు గుర్తు. జేబులో పెట్టుకొన్నావు కదా’ ?? స్వరం పెంచి అడిగే వాడు నాన్న . బోగీలో సగం మంది కంగారుగా టికెట్ ఉందా లేదా అని చెక్ చేసుకొనేవారు. నాకిది అలవాటైన ప్రశ్నే కాబట్టి తాపీగా ‘ఉంది ‘ అనేవాణ్ణి. స్నేహితుని ఇంట భోజనాల దగ్గర ఈ సంఘటన చెబితే అందరూ నవ్వుతుంటే , జీనియస్ గా పేరు పొందిన స్నేహితుడి నాన్న గారు కలుగ జేసుకొని – ” అబ్బాయ్ , అది check behaviour , అది purely scientific ఏదీ మిస్ కారాదు అన్నది స్పిరిట్. …
ఈ వ్యాసం ఉద్దేశ్యం – సమీక్షా, పరిచయం ఏదీ కాదు. గత మూణ్ణాలుగు నెలల్లో అప్పుడొకటీ, ఇప్పుడొకటీ అంటూ, భిన్న రచయిత(త్రు)ల కథలు చదివాను. ఇటీవలే డైరీ తిరగేస్తూ, ఒక్కోళ్ళ గురించీ నెమరువేసుకున్నాను. ఆ పఠనానుభవాల తాలూకా సంగతులను ఇక్కడ పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. అంతకుమించి ఈ వ్యాసానికి పరమార్థమేం లేదు.
రాచమల్లు రామచంద్రారెడ్డి కథలు – అలసిన గుండెలు:
ఈ పుస్తకం, ఈ-పుస్తకంగా చదివేందుకు ఇక్కడే ఎవరో లంకె ఇచ్చినట్లు గుర్తు. రా.రా. విమర్శ వ్యాసాలు చదివాక, ఆయన కథలెలా రాస్తాడో – అన్న కుతూహలం కలిగి చదివాను. నామటుకైతే నచ్చాయి. చిన్నవిగా ఉండటం కూడా అందుకో కారణం. కొట్టొచ్చిన్నట్లు కనిపించేదీ, మనసులో అలా నిలిచిపోయేదీ – ఇలాంటి లక్షణాలేవీ నాకు తగల్లేదు. నాలుగైదు నెల్ల క్రితం చదివానేమో – ఇప్పుడు అంతగా కథాంశాలు కూడా గుర్తురావట్లేదు – ఒకటీఅరా …
“ఒక పండితోద్దండుఁ డుద్ధతుం డొక యోద్ధ
యొక మహాసమ్రాట్టు నొక మహర్షి”
అని లెనిన్గ్రాడ్ విశ్వవిద్యాలయం (రష్యా) తెలుగు ప్రొఫెసర్ ఎస్వీ జోగారావుగారి చేత కీర్తించబడిన హరికథా పితామహుడు కీ.శే. అజ్జాడ ఆదిభట్ల నారాయణదాస మహాకవి గుఱించి ఈనాటి యువతరానికి ఏమీ తెలియకపోవడం మిక్కిలి శోచనీయం. నిజానికి నారాయణదాసుగారి విషయమే కాదు, కథానికలూ, నవలలూ, లేదా సినిమా స్క్రిప్టులు రాసేవారిని మినహాయిస్తే ఈ తరం ఎవఱినీ గంభీరంగా పట్టించుకోవడం లేదేమో ననిపిస్తుంది. మిహతా భాషా, సాహితీవిభాగాల్లో కృషి చేసినవారంతా నిర్లక్ష్యానికి గుఱవుతున్నట్లుగా కనిపిస్తున్నది. అందులోను ఒక రచయిత/ కవి తన వ్యక్తిగత ఇష్టానిష్టాల్ని బట్టి గ్రాంథిక శైలిని, సంప్రదాయ కవితారీతినీ అవలంబించినవాడయితే అటువంటివారి పట్ల ఉద్దేశపూర్వకంగా దుర్విచక్షణ (discrimination) ప్రదర్శించడం ఒక సామాజిక సమ్మతి (social acceptability) ని పడసిన సదాచారంగా రూపుదాల్చింది. అది ఇంకా బాధాకరం.
నారాయణదాసుగారి గుఱించి నాకు …
వంగూరి ఫౌండేషన్, అమెరికా వారు హైదరాబాదులో ’తెలుగు రచయిత్రుల సాహిత్య సమ్మేళనం’, అలాగే, ’అంతర్జాతీయ తెలుగు రచయిత్రుల కథల పోటీ’ నిర్వహిస్తున్నారు. వాటి తాలూకా వివరాలివిగో:
రెండవ తెలుగు మహిళా రచయితల సాహిత్య సమ్మేళనం
ఆగస్టు 29-30-31, 2010.
ప్రతి రోజూ సాయంత్రం 5 గంటల నుంచి 9 గంటల దాకా
శ్రీ త్యాగరాజ గాన సభ, చిక్కడ్ పల్లి, హైదరాబాదు
తెలుగు భాషాభిమానులకు సాదర ఆహ్వానం
ఉచిత ప్రవేశం… గత ఏడాది (2009) మార్చ్ లో జరిగిన “మొట్టమొదటి ప్రపంచ తెలుగు మహిళా రచయిత్రుల సాహిత్య సమ్మేళనం” లో ఒకే రోజు ఉదయం 9 గంటల నుంచి రాత్రి 9 వరకూ తమదైన వేదికపై సుమారు 80 మంది మహిళా రచయితలూ, సాహితీవేత్తలూ పాల్గొని, అనేక సాహితీపరమైన అంశాలపై ప్రసంగించి, తెలుగు సాహితీ ప్రపంచంలో మహిళా రచయిత్రుల ప్రాభవాన్ని చాటి చెప్పి …