Finally and finally! A Telugu book is now available in audio too. What a feast it would be, to have the mellifluous SPB rendering the ribtickling prose of Mullapudi Venkataramana, while Bapu’s cartoons continue to spell the magic! Mainly aimed to target Telugus who are Telugu illiterates, this venture of bringing Kothi Kommachchi in audio is bound to enthrall millions of Telugus all over the world. And on behalf of all Mullapudi fans and Telugu Literature lovers spread across the globe, pustakam.net profusely thanks Anuradha Mullapudi for giving us an opportunity to know more about the audio book. – Purnima, Sowmya.

The following is the interview done over the email.

So, beginning at the beginning, what prompted the idea of audio book?(The entire story behind it please..)

Not much of a story.. My husband I had got a lot of calls inquiring about the book here in the USA. And some of them were saying how they make time even in their crazy schedules to read the book, and find so much relief in their everyday routines. And of course, there are enough people here who love Bapu-Ramana’s movies but have only heard about Mullapudi’s humor and wish they could read. The list is led by my Tamilian husband who loves Bapu-Ramana’s film work.

So we figured, why not make an audio version of the book… so even folks who cannot read, but understand Telugu can enjoy his work.

Whose idea it was?

Frankly – it came from Karthik, my husband, who is a Tamilian, but has met enough Telugus in the US to know how well-loved Mullapudi’s writings are. He came up with the idea, we bounced it off my brother, Vara Mullapudi, who loved the idea and then it went to my mother, who is usually our bouncing board for ideas.

What was the main motive behind the audio book? Who are the intended readers, rather listeners?

Just to reach Mullapudi’s work – starting with his autobiography – to anyone who can understand Telugu and loves a good laugh. There are plenty of us here who can read, but find very little time, who spend more time in our cars than we do at home; those of us who cannot read, but understand and love their movies, and those who don’t mind reading and listening to Mullapudi’s work in any format.

How did Ramana gaaru respond to the idea of audio book?

It took us close to a year to convince Mullapudi garu to let us go ahead with the audio version. Bapu garu was more amenable to the idea since he is a little more tech-savvy than Mullapudi. His major objection was that only the older generation would be interested, the younger ones don’t know, wouldn’t be interested…

(The younger lot needs to make hell of a noise here. We LOVE Mullapudi’s works, don’t we? Louder answer, folks! )

It took many phone calls from me and my brother, many trips for my husband and much persuasion from my mother before he agreed.

How difficult was the path from idea to implementation?

Well, once we fixed on the idea, we all sat down to make a list of people whom we could approach as narrators. That done, we made a few pilots and then got down to the final recording. The entire recording process was handled by Vara Mullapudi for the pilot versions.

When Mullapudi garu asked Sri SPB garu if he would read the first chapter, he immediately agreed and in fact read chapters 1-5 – and in a single sitting!! It was recorded in his studio in Chennai. The rest of the chapters are getting ready as I write.

Is this the first time you got involved in the business of your father’s books?

Absolutely.

Do you have any prior experience in book publishing in any format?

None at all.

How has been the initial response so far for the sample audio files?

We have not really marketed it in a big way; we’re waiting for at least 2 instalments to be done before taking it to media. But it’s been pretty good so far.

What parts of Kothi Komachchi and Inkothi Komachchi are now available in audio?

Chapters 1-5

How did SPB become the choice for reading the book? The teasers in your site sound heaven.

Mullapudi garu called him one day, just to check if he would do the introduction, and he agreed right away.

We are very thankful to SPB garu who not only did the reading, but also composed and sang the title song! Truly amazing work and we are very thankful for his time.

Audio book wouldn’t have the magic of Bapu ji’s bommalu?! Sigh!

Unfortunately not in the downloadable version, but once it is ready for release as an audio CD in India, yes Bapu garu’s presence will be unmistakable.

Are these audio versions available in India?

Not yet..

What would be the price range of the book, in US and in India?

Chapters 1-5 are available for download in the USA for $1.99 currently.

Kothi Kommachi site will be the only way to get this book?

As of now, yes.

With e-reader gadgets like kindle, ipods etc on spree, any plans to get the e-version of Kothi Komachchi series too?

Definitely yes. Kothi Kommachi is top of mind, so we began with this book. But we do have plans to get Budugu and other favorites as e-versions too…

Are you planning for any other of Mullapudi gari books in audio too?

Eventually yes. God willing. And yes, Bapu-Ramana willing too!

****************************************************************************************

Kothi kOmmacchi audio site here. Listen to the teasers on the same page.

Send in your comments straight to the awesome trio – Bapu-Ramana-Balu- here. You can also leave your feedback as comments over here.

నా గురించి:
చదువరి అనే నేతిబీరకాయ పేరుతో జాలంలో తిరుగుతూంటాను.
హాస్యం, వ్యంగ్యం ఇష్టం. చరిత్ర, రాజకీయాలు, ఆత్మకథలు, ఇంటర్వ్యూలు చదవడానికి ఇష్టపడతాను. పుస్తకంలో కంటెంటు ఎంత ముఖ్యమో, పుస్తకం రూపకల్పన కూడా అంతే ముఖ్యమని భావిస్తాను. ఇతర భాషల్లో ప్రసిద్ధిగాంచిన పుస్తకాలకు తెలుగు అనువాదాలు విరివిగా వస్తే బాగుండు కదా అని ఆశ.

********************
సాధారణంగా ఆత్మకథలంటే సంఘటనల సమాహారం. ఒకదానికొకటి లింకుండనివి, లింకుండేవీ.. అనేక సంఘటనలు జీవితంలో జరుగుతూంటాయి. ఈ సంఘటనలను గుదిగుచ్చి, ఒక ఆత్మకథగా రాయడంలో ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ చూపిన నేర్పు “కోతి కొమ్మచ్చి” ని ఒక వైవిధ్యమైన రచనగా నా మనసులో నిలబెట్టింది. తన జీవితం ఒక చెట్టైతే, అందులోని ఒక్కో ఘటనా ఒక్కో కొమ్మ. ఓ కొమ్మ మీంచి మరోదానిమీదకు దూకుతూ, ఓ ఘటనలోంచి మరోదానిలోకి దూరుతూ ముళ్ళపూడి తన కథ చెప్పుకుంటూ పోయారు. ఆయనలోని చాతుర్యమేంటంటే.. పాఠకుడితో చెతుర్లు వేస్తూ ఈ గెంతులు దూకుళ్ళూ తెలీనీకుండా సాగిపోవడం! ఓ సంఘటన చెబుతూ దానితో సంబంధం ఉన్నదో లేనిదో.. మరో సంఘటన వైపుకు దూకి ఆ వృత్తాంతాన్ని వివరించడం, అదయ్యాక, ‘ఆఁ, ఇప్పుడెక్కడున్నానూ ‘ అంటూ వెనక్కి వెళ్ళటం, -ఇలా తన జీవిత కథను సరదాగా చెప్పుకుంటూ పోయారు.

కోతి కొమ్మచ్చి ద్వారా రచయిత తన జీవితాన్ని తెరిచిన పుస్తకంగా చేసి పాఠకుడి ముందు పెట్టారు. అనేకానేక కష్టాలు, నష్టాలు, అనేక ఉద్యోగాలు, రాజీనామాలు, పెసరట్లు, పొగరెట్లు, మందోబస్తులు, విందోబస్తులు, సినిమాలు, రచనలు, విజయాలు, అపజయాలు,.. అన్నీ కలిపి కోతి కొమ్మచ్చి! సాధారణంగా ఆత్మకథలు, జీవిత కథలూ ఆ వ్యక్తి కథతో పాటు, తన సమకాలికుల గురించి, అప్పటి ఆర్థిక సామాజిక పరిస్థితుల గురించీ కూడా తెలుపుతాయి. అ కోణంలోంచి చూస్తే కోతి కొమ్మచ్చికి వంగి మొక్కొచ్చు! తన కథను చెబుతూ ముళ్ళపూడి మనలను ఆనాటిలోకి తీసుకుపోతారు. ముఖ్యంగా యాభై అరవై యేళ్ళనాటి పత్రికాలోకం, సినిమాలోకాల్లోని తెరవెనక కథలు, విశేషాలు ఎన్నో తెలుస్తాయి మనకు.

తనకు నచ్చిన వ్యక్తుల గురించి చెప్పేటపుడు మొహమాటం లేకుండా మెచ్చేసుకున్న ముళ్ళపూడి అంతగా నచ్చని వ్యక్తుల గురించి చెప్పేటపుడు పేరు తలవకుండానే, మనకు చటుక్కున తట్టేవిధంగా గుర్తులు చెబుతూ సూచించారు. ముఖ్యంగా కృష్ణంరాజు గురించి ఆయన రాసిన దానిలో నేనిది గమనించాను. కృష్ణంరాజు పేరు ఎక్కడా చెప్పనప్పటికీ ఆరడుగులవాడనీ, తిన్నడనీ, కేంద్రమంత్రనీ.. సూచించారు. ఆ సూచనలను బట్టి ఆ వ్యక్తి ఆయనే అని అనుకున్నాను. డబ్బుల దగ్గర మాటపట్టింపుతో వచ్చిందట గొడవ.

ఆదుర్తితో కూడా తేడాలొచ్చాయని రాసారుగానీ, పేరు స్పష్టంగానే రాసారు. ఆయనతో విభేదాలు ఎందుకొచ్చాయో రాసారు. ఆ సంగతి రాస్తూనే ఆదుర్తి అంటే తనకు ఎంత గౌరవమో కూడా రాసారు. గొడవ గొడవే, ఆయనపై ఉన్న గౌరవం గౌరవమే -దేనిదారి దానిదే!

“పిలకా గణపతిశాస్త్రి గారు ఒక పాపులర్ రచయిత్రిని ‘గొప్ప’ అని ఒప్పుకోలేక- ‘బ్యూటిఫుల్ రైటర్’ అనేవారు.” అని రాసారు. ఇక్కడ ఆ రచయిత్రి పేరు చెప్పలేదు. కానీ మరో కొమ్మమీద ఉండగా ఆ రచయిత్రి ఎవరో, ఆయనలా ఎందుకన్నారో, అ తరవాత ఏమన్నారో కూడా చెప్పారు. (ఇది బహుశా ఇంకోతికొమ్మచ్చిలో -కోతికొమ్మచ్చి రెండో భాగం- అనుకుంటాను.)

ఈ కోతి కొమ్మచ్చి అటలో దూకిన కొమ్మ మీదకే మళ్ళీ దూకిన సందర్భాలూ ఉన్నాయి. కానీ ముళ్ళపూడి మైకం వలన మనలనవేమీ బాధించవు. వాలిన పువ్వుమీదే మరల వాలితేమి, మకరందమున్నంతవరకూ! గతంలో వివిధ సందర్భాల్లో తాను రాసుకున్న సొంతగోడు కూడా కొంత – కొంతే – ఇక్కడ కనబడుతుంది. ముఖ్యంగా తన తల్లి, చిన్నమ్మమ్మల గురించిన సంగతులు. అయితే అవి వీలైనంత తక్కువగా ఉండేలా జాగ్రత్తపడినట్టు నాకనిపించింది.

ముళ్ళపూడి భాషాచాతుర్యం గురించి చెప్పుకోకపోతే ఈ వ్యాసంలో సమగ్రత ఉండదు. అయితే ఆ చాతుర్యం గురించి సమగ్రంగా చెప్పమని అడక్కూడదు నన్ను. ఎందుకంటే పుస్తకమంతా రాసుకుపోవాల్సుంటుంది. మచ్చుకు కావాలంటే కళ్ళు మూసుకుని ఏదో ఒక పేజీని తిప్పండి. ప్ఫదహారు కనబడతాయ్! అలా నాక్కనబడినది ఒకటిక్కడ. బాపు గురించి తన గురించీ చెబుతూ..

“అతనికి ప్రథమ కోపం. తిక్క దూకుడు. ముందర అపార్థం చేసుకుని ఆనక అర్థం చేసుకోవడం. అతను అపార్థసారథి అయితే నేను అప్పార్థసారథిని. అంటే అప్పులతో -ఋణానుబంధాలతో బంధాలను గట్టిపరచుకునేవాడిని” అని రాసారు.

పుస్తకం మొదటిపేజీ నుంచి చివరిపేజీ దాకా ముళ్ళపూడి భాషా చమత్కారాలను ఆస్వాదిస్తూ సరదా సరదాగా చదువుకుపోతాం. చివరిపేజీ కూడా తిప్పేసాక మనకు ముళ్ళపూడి క్యారికేచరున్న వెనక అట్ట కనిపిస్తుంది. అంతేకాదు, ముళ్ళపూడి వ్యక్తిత్వం మన కళ్ళముందు రూపు కడుతుంది.

అట్ట దాకా వచ్చాం కాబట్టి, అట్టేసినవాళ్ళ గురించి కూడా చెప్పుకోవాలి. నేను చూసిన తెలుగు పుస్తకాల్లో చక్కటి రూపం, సైజూ కలిగిన పుస్తకాల్లో ఇదొకటి. ఏదో ‘అచ్చేసి, వదిలేసాం’ అన్నట్టు కాకుండా చక్కగా శ్రద్ధతో తీర్చిదిద్ది, పాఠకుణ్ణి సంతోషపెట్టారు, హాసం వారు. బాపు బొమ్మలూ క్యారికేచర్లతోటీ, ఫోటోలతోటీ పుస్తకాన్ని చక్కగా అలంకరించారు. ఫాంటు సైజు ఓ నూలు తక్కువ ఉంటే బాగుండుననిపించింది. అచ్చుతప్పు ఒకటెక్కడో కనబడినట్టు గుర్తు.

అడ్రసులూ గట్రా వేసే మూడో పేజీలో అడ్రసూ గట్రాలను ఇంగ్లీషు లిపిలో వేసే చాపల్యం నుండి మాత్రం తప్పించుకోలేకపోయారు ప్రచురణకర్తా గట్రాలు! మొత్తమ్మీద పుస్తకప్రియులు కొనుక్కుని చదవదగ్గ, పుస్తక షోకేసు ప్రియులు కొనుక్కోదగ్గ 150 రూపాయల పుస్తకం కోతి కొమ్మచ్చి.

———————————————————————-
ఇప్పటికే ఈ పుస్తకంపై చాలా సమీక్షలొచ్చాయి, స్పందనలొచ్చాయి రాబోయే కాలంలో మరిన్ని చూస్తాం. పుస్తకంలోని విషయాలను ఉటంకిస్తారు. ముళ్ళపూడి పేదరికం గురించి, పెద్దరికం గురించి, స్వాభిమానం గురించి, ‘స్వాతి’శయం గురించి, … రాస్తారు. నేను పుస్తకాంతంలో ఉన్న ఒక ఉదంతం గురించి రాస్తాను.
కొత్త యజమానితో వచ్చిన మాటపట్టింపుల కారణంగా ఆంధ్ర పత్రిక నుంచి రాజీనామా చేసారు ముళ్ళపూడి. కొత్త యజమాని తండ్రి – శివలెంక శంభుప్రసాద్ – పిలిపించారు, సంగతేంటో కనుక్కుందామని. ముళ్ళపూడికి ఈయనంటే వల్లమాలిన భక్తి; అయ్యవారు అని పిలుస్తారు. అయ్యవారికి కూడా ఈయనంటే ఎంతో అభిమానం. అయ్యవారు ఒక పత్రికను తీసి అందులో ఉన్న ఒక వార్తను చూపించారు. అందులో ఇలా ఉంది:

“ఏయెన్నార్ గేటులో ఎంగిలాకులు తినే ముళ్ళపూడి”

అక్కినేని నాగేశ్వరరావుకు భజన చేసి, ఆయన దగ్గర లంచాలు కతికి, ఎంగిలాకులు తినే జర్నలిస్టని ముళ్ళపూడి గురించి రాసారందులో. రాసినది కాగడా శర్మ అనేటతడు. (ఈ కాగడా శర్మ గురించి చలామందికి తెలిసే ఉంటుంది. రామారావును రాజకీయాల్లోకి రమ్మని సలహా ఇచ్చింది నేనే అని చెప్పుకున్నాడతడు.)
“దీనికి భయపడ్డారా? నేనిలాంటివి పట్టించుకోను”, అని చెప్పారు అయ్యవారు.
ముళ్ళపూడి, ‘మీరు పట్టించుకుంటారని అనుకుంటే మీమీద నాకు గౌరవం లేనట్టే’నని అన్నారు.
“ఐతే, మరి మీరు ఆ వార్తను ఖండించరా?” అని అడిగారు అయ్యవారు.
దానికి ముళ్ళపూడి ఇచ్చిన సమాధానము, అలాంటివాటి పట్ల ఆయన అవలంబించిన విధానమూ అందరికీ అనుసరణీయమైనవి. “ఆ రొచ్చులో రాయి వేస్తే వాళ్ళు మరింత రెచ్చిపోతారు. వాళ్లకు కావలసింది అదే.. మనం ఒకసారి ఖండిస్తే – ఇంకా తీవ్రంగా రాస్తాం – ఆపాలంటే డబ్బివ్వాలని బెదిరిస్తారు..” ఇదీ ఆయన సమాధానం.
ఈ సంభాషణ అలా కొంత ముందుకు సాగాక, అయ్యవారు ఇంకో ప్రశ్న వేసారు.. “.. కానీ మీలాంటివాడి గురించి అసహ్యంగా రాస్తే వాళ్ళకేం లాభం?” దానికి ముళ్ళపూడి చెప్పిన సమాధానమేంటో రాయడం లేదుగానీ, నాకది నచ్చింది.

తనను తిట్టినవాడిని మంచివాడనడం ముళ్ళపూడి గొప్పతనం -అది అభినందించదగ్గదే. అయితే, నన్ను ఆకట్టుకున్నది మాత్రం – ఆ రాతలను, ఆ రాసేవాణ్ణి ఆయన పట్టించుకోనితనం!. ఇది అంతర్జాల యాత్రికులు కూడా నడవదగ్గ, నడవాల్సిన బాట!

************************************
పుస్తకం.నెట్ లో కోతికొమ్మచ్చి గురించి వచ్చిన ఇతర వ్యాసాలు ఇక్కడ మరియు ఇక్కడ.

ఒప్పుకుంటాను.. తెలుగు సినీ వినీలాకాశంలో మాయాబజార్ లాంటి చిత్రం మరోటి రాకపోవచ్చు. అబ్బురపరుస్తున్నంత సేపూ నోరు ఆవలించుకొని చూసినా.. అప్పుడప్పుడైనా నోరు విప్పి ఏదో ఒకటి అనకపోతే ఎలా? దానికీ అర్హతలూ, ఆవగింజలూ అంటే ఎలా? సచిన్ కొట్టే షాట్లకి రవిశాస్త్రి కమ్మెంటరీ ఎంత మజా ఇచ్చినా, చుట్టూ జనాల ఈలలూ, గోలలూ లేకపోతే ఎలా?  ఇప్పుడు నాది కూడా అలాంటి గోలే… (ఈలల్ని రాయడం కష్టం కదా!)

స్వాతి అనే సపరివార సచిత్ర పత్రికలో ఫలనా ముళ్ళపూడి వారి ఆత్మకథ సీరియల్‍గా వస్తోందని తెలీని అజ్ఞానంలో బతుకుతున్న నాకు, “తెలుసునా?” అని ఎవరో ఉప్పందించినా, “ఔనా?!” అని చప్పరించి ఊరుకున్నానన్నమాట. మొన్న అరిపిరాల వారు మరికాస్త రుచి చూపించేసరికి, జిహ్వలాగి పుస్తకం లేక ముళ్ళపూడి వారి కథారమణీయంలో పడి మునకలేసి కాస్త దాహాన్ని తీర్చుకున్నాను. ఓ స్నేహాన్ని ఉద్దరించడానికి విశాలాంధ్ర మీద దండయాత్రకు బయలుదేరితే.. అప్పుడే దిగిన “కోతి కొమ్మచ్చీ” కాపీల బండిల్.. “నాకు..నాకు” అంటూనే, “నాకున్నూ, ఆ ఫ్రెండ్‍కిన్నూ, ఈ ఫ్రెండ్‍కిన్నూ, ఉ ఫ్రెండ్‍‍కిన్నూ, ఊ ఫ్రెండు‍కిన్నూ??” అంటూ ఎగబడేసరికి.. (సీన్ కట్ చేస్తున్నాం!)

రోజంతా తిరిగితిరిగి ఇల్లు చేరి, ఓ ముద్ద తిని, మూసుకుపోతున్న కన్నులతో ’అసలేముంటుందో’ అన్న ఉత్సుకుతతో, “ఓ నాలుగు ముక్కలు మాత్రమే.. ప్లీజ్’ అని నిద్రను ఒప్పించి మొదలెడితే.. ఏటవుతదీ? రాత్రి మూడవుతది. నిద్ర నూటయాభై పేజీలు లేటవుతది. ’పడుకుంటున్నావా? లేదా?’ అన్న తిట్లన్నీ మిడిల్ డ్రాప్ అవుతవీ! సావిత్రి నవ్వులాంటి ( ఎస్వీ రంగారావు మారు వేషంలో ఉన్నప్పుడు ఆయన గొంతుతో.. సావిత్రి నవ్వే!) హిహిహిహిలూ, హహహహహలూ భరించలేక, అంతా లేచి కూర్చోటం అవుతదీ! “బాబోయ్.. ఏం రాశారు తెల్సా” అని చెప్పబోతుంటే, మాయ చేసి పుస్తకం దాచేసి, మభ్యపెట్టి నిద్రపుచ్చితే, తెల్లారి నిద్రమంచం మీద నుండే మళ్ళీ మొదలూ.. అవే పకపకలూ, ఇకఇకలూ..

“తిరిగే కాలూ, వాగే నోరూ..” – మీకు తెల్సు కదా! ఫోనులు చేసి, మేల్స్ పెట్టి “నేను చదివేశానోచ్” అన్న దండోరా అయ్యిపోయింది. “హమ్మ్.. ఇప్పుడేనా చదవటం?!” అన్నారు కొంతమంది, “ఇప్పుడా చదవటం!” అనే అర్థంలో. “ఎప్పుడో చదివేశాను.. తెల్సా” అనీ అన్నారు. “అవునా.. నేనూ చదువుతా ఉండు”, “నేనింకా చదవనేలేదు” అన్నవి మాత్రమే కర్ణరసాయనంగా వినిపించాయి, ఎక్కువసార్లు! అసలు నాకెందుకు ఈ పుస్తకం ఇంతిలా నచ్చేసిందీ అంటే..

నాకు అసలే ఆత్మకబుర్లంటే (ఆత్మకథలు చెప్తున్నప్పుడు చెప్పుకొచ్చే కబుర్లు) అంటే భలే ఇష్టం. మామూలుగా చెప్తుంటేనే భలే ఉంటుందంటే, ఇలాంటి రచయితలు జీవితాన్ని కాచి వడపోసేసి ఘుమఘుమలాడుతుండగా అలా కప్పులో అందింస్తుంటే, భలేకి భలేలా ఉంటుంది. అలానే మొన్నీమధ్యనే జార్జ్ ఆర్వెల్ గారితో  ముచ్చట్లు పెడితే, “అమ్మాయ్.. దరిద్రం పరమ బోరింగ్!” అని సింపుల్గా తేల్చేశారు. “కామోసూ” అనుకున్నా.. ఇంతలో రమణగారొచ్చి, “జోకలి!” అన్నారు. “ఏం కలీ?” అనడిగా అర్థం కాక! “జోకలి” – అన్నం లేనప్పుడు ఆకలిని చలార్చేవి జోకులే- అని సెలవిచ్చారు. మనిషుకున్న అతి పెద్ద సమస్యనే ఈయన నవ్వులతో కొట్టిపారేశారని “వారేవ్వా!” అనబోతుంటే.. “నువ్వాగక్కడ.. ఆయన చెప్పేది ఎప్పటి కథో! తీరిగ్గా కూర్చొని ఇప్పుడు ఎన్ని కొత్త పదాలన్నా కనిపెడతారు కానీ, ఆకలి ఆకలే! దాన్ని జయించడానికి జోకులేంటి?” అని మెదడు ’అబ్జెక్షన్ -యువర్ హానర్’ అని మొదలెట్టింది.

“నిజమే ఆయనసలే కథలల్లటంలో జీనియస్” అనుకుంటూ నేనూ ఆలోచనలో పడ్డాను. పడ్డం పడ్డం, రిచర్డ్ ఫీన్మెన్ (Surely You’re Joking, Mr. Feynman) బుట్టలో పడ్డాను. ఆయనా అంతే కదూ.. హమ్మ్.. అర్థమయ్యిపోయింది. ఇందాక అన్నానే, డికాషనూ, కాచి వడపోయడమూ, కప్పూ అనీ.. దాని వల్లే అంతా! ఈ కాచి వడపోసిన జీవితాలలో ఒక్కో ఫ్లేవర్ అలా ఉండిపోతుందన్న మాట. మన రమణగారి ఫ్లేవర్ హాస్యం. మనిషి రూపురేఖలను చూసి పేర్లు పెట్టేవారట ఓ కాలంలో… అలా మనిషి వ్యక్తిత్వాలకి పేర్లు పెడితే.. రమణ కాస్తా బుడుగు అయ్యిపోతారేమో! ఈ కోతి కొమ్మచ్చి చదివాక, ఇకపై “బుడుగ్గారండీ..” అని పిలుస్తానేమో అనిపిస్తుంది. “My postulate is that all literature, in the end, is autobiographical!” అన్న బోర్హెస్ ఉవాచ పుస్తకమై నా చేతిలో నిల్చింది. డబ్భై ఏళ్ళ బుడుగు, జీవితాన్ని ఇలానే.. ఇలానే రాసుకునేవాడేమో!

సిరివెన్నెల గారన్నట్టు “మనం ఈదుతున్నాం.. ఓ చంచాడు భవసాగరాలు” – ఆపసోపాలు పడిపోతూ, శాపనార్థాలు పెట్టుకుంటూ! ఆకలీ, దరిద్రం, నిరుద్యోగం, వ్యాపారంలో నష్టాలు, “ఇక్కడ నుండి ఎక్కడికో” తెలీకపోవటాలు, అప్పిప్పించుకొనీ బాధలూ, ఇచ్చీ బాధలూ – అన్నీ చూసినా పసివాడంత హాయిగా, స్వచ్చంగా నవ్వుతూ, నవ్విస్తూ  – ఆహా జీవితం అనిపించింది. నాకెక్కడా రమణగారు జీవితాన్ని తిట్టుకున్నట్టు అనిపించలేదు. ఎండా, వానా కలిసొస్తే వచ్చే ఇంద్రధనస్సు, కారు మబ్బులు ( అంటే బ్లాక్ బాక్‍గ్రౌండ్ అని నా బాధ) మీద వస్తే ఇంకెంత మనోహరంగా ఉంటుందో తెలియాలంటే ఈ పుస్తకం చదువుకోండి. ఆనందమే పరమావధిగా భావించి, అది ఇవ్వలేని జీవితాన్ని నానా ఇబ్బందీ పెట్టటం కన్నా, ఏమొచ్చినా జీవితాన్నే పరమానందంగా భావించటం అంటే ఏంటో తెలుస్తుంది. “కానుక” లాంటి కథనిచ్చిన కళాకారుడి జీవితం ఎన్నో పాఠాలు నేర్పే వీలు కల్పించింది ఈ పుస్తకం. గొప్పగారైన రమణగారి వచనమే చతురోక్తులతో, అమాయకపు గడుసుతనంతో, గడుసైన అమాయకత్వంతో కడుపుబ్బ నవ్విస్తుంటే, గొప్పన్నరగారైన బాపూ గారేమో గీతలతో ఉబ్బున్న పొట్టని చెక్కలు చేసేస్తారు. స్నేహంలో రెండు జీవితాలు ఎలా పెనవేసుకుపోతాయో అందంగా ఆవిష్కరిస్తుందీ రచన. బాపూగారి జీవిత విశేషాలు అనేకానేకం తెలుస్తాయి. రమణ, బాపూలతో పాటు విభిన్న రంగాలకు చెందిన విశిష్ట వ్యక్తుల జీవిత చిత్రాలు కూడా తెలియవస్తాయి.

ఈ రేంజ్‍లో ఫిలాసఫీ వాయించాననీ, పుస్తకం చదవడానికి వెనకాడకండి. మీరు మొదలెట్టండి చాలు.. ఆ తర్వాత అది హిప్నటైజ్ చేయకపోతే.. చూద్దాం! తెలుగుని అతి కష్టం మీద పదాలు కూడబలుక్కొని చదివేవాళ్ళు కూడా చదువాల్సిన పుస్తకం. “Nothing evaporates more swiftly as humour the moment it is explained or examined.” అని ఆర్కె నారాయణ్ గారి సలహా. అందుకే నేను ఆ దరిదాపులకి కూడా వెళ్ళబోవటం లేదు. నాదీ ఓ చిన్ని సలహా.. వీలైతే ఓ తెలుగొచ్చిన మనిషిని పక్కనుంచుకొని చదవండీ.. నవ్వులు పంచుకున్నా, పెంచుకున్నా భలే ఆనందం. వివాహభోజనంబు స్థాయిలో నవ్వుల విందు! మీకు తెలుగు పుస్తకాలు అందుబాటులో లేకపోతే, మీ మిత్రులనో, సన్నిహితులనో పోరి మరీ ఈ పుస్తకం తెప్పించుకోండి. చదవండి.. చదివి వినిపించండి.. చదివించండి..

ఎఫ్.ఎం లా హోరెత్తించాలంటే.. “చదువు.. చదువించూ.. లైఫ్ / 2 అందించు”

**********************************************************************************************

కోతి కొమ్మచ్చి – మొదటి భాగం
ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ
హాసం ప్రచురణలు
వెల: రూ||లు 150.00
విశాలాంధ్ర పుస్తకకేంద్రాల్లో లభ్యం.

హాసం ప్రచురణలు
(సంచాలకుడు: ఎమ్బీస్ ప్రసాద్)
E101, Satyanarayana Enclave
Madinaguda, Hyderabad 500049
Ph: 040-23047638

“మై గాడ్ బయింగ్ బుక్స్! బార్బేరియస్! వర్స్ దాన్ సెల్లింగ్ గర్ల్స్!..” అన్నాడు గిరీశం. పుస్తకానికి ఖోపం వచ్చేసింది. పుస్తకాలతల్లి సరస్వతమ్మకి (అంటే సరస్వతిగారి అమ్మగారు కాదు – సరస్వతిగారే అమ్మగారు) ఇంకా చాలా ఖొపం వచ్చేసింది. హాం ఫట్ అనగానే ముళ్ళపూడి వెంకట రమణ పుట్టాడు.

“అమ్మా ఒక పది కాణీలు వుంటే అప్పిస్తావా?” అన్నాడు పుట్టగానే.
“నీకు అప్పులిచ్చేవాళ్ళని తిప్పలిచ్చేవాళ్ళని మా ఆయన పుట్టిస్తున్నాడు గానీ నువ్వు నాకొక పని చేసి పెట్టాలి” అన్నది.
“ఓస్ అంతే కదా.. ఏమిటో చెప్పు” అన్నాడు రవణ
“ఈ టెలుగుస్ వున్నారే వీళ్ళకి పుస్తకం విలువ, చదువుల విలువ, అక్షరం విలువ అట్టే తెలిసినట్టు లేదు.. నువ్వెళ్ళి అలాంటి వాళ్ళందరిచేత పుస్తకం కొనేట్టు చెయ్యాలి..”
“హమ్మబాబోయ్.. అంత పని నా వల్ల కాదు నాకు ఎవరైనా తోడు కావాలి..”
“తోడుకేం తక్కువోయ్ – ఇదుగో బొమ్మల బాపు, అంత్యప్రాసల ఆరుద్ర, “పొగల”సెగల శ్రీశ్రీ, నండూరి నీకు ఫ్రెండూరి.. అందాల రాముడు అక్కినేని, దుక్కిపాటి, భానుమతి..”
“ఇంకా ఇంకా..!!”
“కష్టాలు కన్నీళ్ళు.. ఇబ్బందులు సొబ్బందులు..”
“విల విల లాడించే సంతోషాలు, పక పకలాడించే కష్టాలు..”
“హన్నా..”
“హ హ… ఇంకా చెప్తాను చూడు.. బుడుగు, సీగానపెసునాంబ, రెండు జెళ్ళ సీత, గోపాలం, అప్పుల అప్పారావు, జనతా ఎక్స్‌ప్రెస్ జనాలు.. వీళ్ళు నేను పుట్టించిన మనుషులు.. మీ ఆయన పుట్టించిన మనుషులకి నకలు డిటోకి కాపి స్ఫూర్తి..”
“ఏమిటా కోతివేషాలు..”
“అమ్మా ఇదేదో బాగుందే.. కోతి వేషాలు, కోతి గెంతులు… కోతి కొమ్మచ్చులు”
“తథాస్తు”
“మరి నువ్వు రావా అమ్మా..?”
“పిచ్చినాయనా.. నిన్ను చూసుకోడానికి నేనెందుకూ? నా బదులుగా తొమ్మిదిమంది అమ్మల్ని ఇస్తాను సరేనా?”
“సరే”
***
పుస్తక సమీక్ష అనుకుంటే ఈ సొంత పైత్య పరీక్ష ఏమిటనుకుంటున్నారా.. ఇది నా స్థాయిలో కోతి కొమ్మచ్చి. చెట్టు మీదనుంచి చెట్టుకు కాకపోయినా ఒక పూల కుండీ మీద నుంచి మరో పూల కుండీ మీదకి.

స్వాతి వార పత్రికలో ముళ్ళపూడి వెంకట రమణగారు ఆడిన కోతి కొమ్మచ్చులన్నీ కుదురుగా కూర్చి పెట్టిన పుస్తకమిది. ఈ పుస్తకం తిసుకోని ఎక్కడినించి మొదలు పెట్టినా ఎటువైపు చదువుకుంటూ వెళ్ళినా ఎక్కడా ఆగదు. ఆప బుద్ధెయ్యదు. మనం చెయ్యాల్సిందల్లా ఒక్కటే-కోతిపిల్ల తల్లికోతిని కరుచుకున్నట్లు రమణగారిని కరుచుకుంటే చాలు – ఎన్ని జీవితాల చెట్లు, ఎన్ని అనుభవాల కొమ్మలు, ఎన్ని సంతోషాల పూలు, ఎన్నెన్ని కన్నీళ్ళ పేళ్ళు.. అన్నింటినీ దాటిస్తూ దూకిస్తూ సాగుతుందీ ఆత్మ కథ. కథలో నించి కథలోకి, పిట్టకథలోకి వెళ్ళిపోయి ఎక్కడికి వెళ్ళిపోయామో అర్థంకాక వెనక్కి రావడం తెలియక – అభిమన్యుడిలా ఎన్నిసార్లు ఇరుక్కుపోయినా ఈ పద్మవ్యుహాల పుస్తకం చదువుతుంటే ఆహ్లాదంగానే వుంటుంది. అదో కొత్త సొగసుగా వుంటుంది.

మనం చిన్నప్పుడు చదువుకున్న తెలుగు వాచకంలో పది పేజీల ప్రోజు మొత్తం అయిపోయాక చివర కథా సారాంశం (సమ్మరీ) అంటూ ఒక్క పేరాగ్రాఫులో కథ వివరం మొత్తం ఇచ్చేవాళ్ళు. ఆ ఒక్క పేరగ్రాఫు చదువుకుంటే మొత్తం కథ చదివిన పుణ్యం..!! అలాగే ముళ్ళపుడిగారు వ్రాసిన పది వాక్యాలకి ఒక్క గీతతో తిలకం పెట్టేస్తారు బాపు గారు – ఒకోసారి నామం కూడా అనుకొండి. ఆ బొమ్మలు ఇందాక చెప్పిన సారాంశానికి రెండాకులు ఎక్కువ. ఎందుకంటే ఇవి కథ సంగ్రహంగా చెప్పడమే కాదు ఆ కథలో ఆత్మని మన ముందు నిలబెట్టేస్తాయి. చాలా సార్లు ఈ బొమ్మలు రమణగారికి చెప్పిన కథకి కొత్త అర్థాన్ని సరికొత్త రూపాన్ని ఇస్తాయి. ఆ రకంగా ఆయన అక్షరాలతో బొమ్మలేస్తుంటే ఈయన బొమ్మలతో కథలు చెప్పేస్తుంటాడు. అందుకే ఈ పుస్తకం ముళ్ళపూడి పుస్తకం అనటంకన్నా బాపూరమణీయం అనటమే సబబు.

“అయితే ఇందులో కథేమిట్రా అబ్బాయ్” అని ఎవరైనా అమాయకులు అడిగితే చెప్పడానికి కొంచెం కష్టమే – ఇదేమైన సినిమా రీలా? “లలిత శివ జ్యోతి కంబైన్స్ – లవకుశ” అంటూ మొదలెట్టి శుభం కార్డుదాకా చెప్పడానికి? ఇది మన తాతయ్య దగ్గర కుర్చోని ఆయన జ్ఞాపకాల తుట్టెను కదిపితే – ఒకదానికొకటి అల్లుకోని వున్న అనుభవాలన్ని తియ్యటి తేనెలాగా కారినట్టు వుంటుంది, మనసులో ఊరినట్టౌతుంది..

ధవళేశ్వరంలో బ్రతికి చెడ్డ కుటుంబంలో పుట్టి – ఇంతింతై ఖాళీ పర్సంతై, ఎమ్టీ పాకెటంతై, జేబుకు చిల్లంతై – కష్టాలు, కన్నీళ్ళు, బాధలను చిరునవ్వులతో చెరిపేస్తూ – ఆత్మ విశ్వాసంతో (కొన్ని భాషల్లో దీన్నే పొగరంటారు) ఎదిగి – అప్పులుపడి, అకలిపడి, తిప్పలుపడి స్నేహాలతో కడుపు నింపుకొని, సంగీతంతో దాహం తీర్చుకొని, సాహిత్యంతో సరసమాడుకొని ఈ రమణ అనే వ్యక్తి ఎక్కిన మెట్లు, దూకిన చెట్లు, పడిన తిట్లు అన్నీ వున్నాయి. అక్కడికి ఇదేదో విశాల విషాద గాథ అనుకునేరు. ఇవి కాకుండా నడుమ్మీద చేతులు వేసుకున్న సంధర్భాలు, కాలరూ ముక్కు రెండూ ఎగరేసిన పొగరులు, మెచ్చుకోళ్ళు, మంచి మాటలు, చప్పట్లు, సన్మానపు దుప్పట్లు కూడా వున్నాయి.

మొత్తం మీద ఇది జివన సారం, సరదా ముసుగుతో వైరాగ్య విహారం.. చిరునవ్వులతో కళ్ళు చెమర్చే కథా సాగరం.

పుస్తకం నిండా ముళ్ళపూడి మార్కు పదవిన్యాసాలు – మచ్చుకి -

“కుళ్ళిపాయల కూర”
“ఎర్రటి ఎండలో 56 పేజీలు నడిచాను”
“పొగరెట్ కథలు” (పొగ గురించి, పొగరు గురించి)
“పక్కింటి బంతి పూల రథం”
“ఫిలిం ప్రొడ్యూస్రూ పేపర్ ప్రొప్రయిటర్లూ చిలకా గోయంకల్లా, విస్కీ సోడాల్లా, పెసరట్ వుప్మాల్లా, బుగ్గాముద్దులా..”
“(వద్దంటే పెళ్ళి సినిమా) నిడివి: మూడు మైళ్ళ 5 ఫరలాంగుల 9 గజా 6 అడుగుల 9 అంగుళాలు..”
“ఇందులో (సినిమాలో) కథానాయిక ‘పన్నా’గా జమున అభినయించింది. సిపాయి పాత్రను గుమ్మడి భరించాడు. రాజుగా నాగయ్య, దుష్ట సేనానిగా రాజనాల నటించారు, కైకాల సత్యనారాయణను యువరాజు పాత్ర ధరించింది..”

ఇంకా ఎన్నో మరెన్నో.
మొత్తం మీద “కొని” చదవాల్సిన పుస్తకం. చదివిన తరువాత పదిలంగా పెట్టుకోవాల్సిన పుస్తకం.

***
కోతి కొమ్మచ్చి విడుదలైంది. రవీంద్రభారతిలో భారతికి అక్షరాభిషేకం జరిగింది. కని విని ఎరుగని రీతిలో మొదటి ప్రచురణ వారం రోజులకే ఖాళీ అయిపొయినట్లు ప్రకటించారు హాసం వారు.

రవింద్ర భారతిలో భారతి -

“నాయనా మొత్తానికి బార్బేరియస్ అన్నవాళ్ళే తెలుగు పుస్తకాన్ని కొనేట్టు చేశావు.. చాలా సంతోషంగా వుంది”
“అప్పుడే ఏమైందమ్మా? కోతికొమ్మచ్చి రెండొవ భాగం రాబోతోంది.” నవ్వాడు రమణ. ఆ వెనకే బాపూ కూడా.

పుస్తకం వివరాలు:
కోతి కొమ్మచ్చి
రచన: ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ
తొలి ముద్రణ: 2009
వెల: రూ. 150
కాపీలకు: అన్ని ప్రముఖ పుస్తక షాపులు
పబ్లిషర్లు: హాసం ప్రచురణలు