Comments on: On Writing – in and out of pustakam.net :)

By: స్వాతి కుమారి

స్వాతి కుమారి — Mon, 22 Mar 2010 09:28:31 +0000

“విజయాల విశ్లేషణలో అతి దారుణంగా నిర్లక్ష్యానికి గురైయ్యే అంశం ఇదే అనుకుంటా.”
పూర్ణిమా,
బాగా కాచ్ చేశావ్

By: హెచ్చార్కె

హెచ్చార్కె — Mon, 15 Mar 2010 16:59:36 +0000

@Purnima: మీరు అలాంటి అభిప్రాయంతో రాయలేదు. మీ వాక్యం ప్రేరణతో నా ఫీలింగ్స్ ని మితృలతో పంచుకున్నానంతే.

By: Purnima

Purnima — Mon, 15 Mar 2010 16:33:00 +0000

@Independent:

@Achilles: కాదండి, ఆ తలపు వేరు, ఆ తలుపు వేరు.

@మెహెర్: హమ్మ్.. క్రిమినల్ బెటర్, బ్లఫ్ మాస్టర్ కన్నా!

@హెచ్చార్కె: పుస్తకాలు ఎక్కువ, సినిమాలు తక్కువ అనే అభిప్రాయంతో నేనా వాక్యాలను రాయలేదని మీరు గ్రహించుంటారని అనుకుంటున్నాను. అవును, దేనికదే! టైపో కరెక్ట్ చేస్తాను. ధన్యవాదాలు.

@కామేశ్వర రావు:

“అక్షరాలను చదువుకుంటూ పాఠకుడు తన మనోవీధిలో రచయిత ఊహాప్రపంచాన్ని నిర్మించుకుంటాడు”

నేను వ్యాసం ప్రచురించడానికి బటన్ వత్తేటప్పుడు, ఆగి, ఆ వాక్యంలో “రచయిత” అన్న పదాన్ని ఇరికించాను. ఎవరో ఒకరు పట్టుకుంటారని అనుకుంటూనే ఉన్నాను. Thanks for highlighting it.

“అక్షరాలను చదువుకుంటూ పాఠకుడు తన మనోవీధిలో ఊహాప్రపంచాన్ని నిర్మించుకుంటాడు, రచయిత ఇచ్చినదాన్ని ముడిసరకుగా చేసుకుంటూ.” అని అంటే సరిపోతుందేమో?! పాఠకుని ప్రపంచం కేవలం తనదే అయినా, దానికి ముడిసరకునో, లేక inspiration / aspiration ఓ ఇచ్చేది రచయిత కదా! I can’t rule out writer completely here.

>> ఇందులో రచయితకికూడా ప్రవేశార్హత లేదు. It is a one-way bridge!

ఎలానో మీరు వివరిస్తే వినాలనుంది. వివరించగలరు.

(రచయిత పాఠకుడికేదో ఉపన్యాసమో, కథో చెప్తున్నట్టి అనుకోలు కన్నా, రచయిత పాఠకుని తీసికెళ్లి తాను సృష్టించినదానితో వదిలేస్తే బ్రహ్మాండంగా ఉంటుందేమోనని అనిపిస్తోంది. Writer is a vehicle who drives the reader to a point and leaves him there to his imagination. – Comments Please )

అవును, రచయితతో పర్సనెల్ గా తెల్సే కొద్దీ, ఆత్మీయత తగ్గుతుందని స్వానుభవం. కాబట్టి, మారు మాట్లాడకుండా ఒప్పేసుకుంటాను.

By: హెచ్చార్కె

హెచ్చార్కె — Mon, 15 Mar 2010 15:32:28 +0000

‘సినిమాలు చూడ్డం కన్నా ఒక పుస్తకం చదివిన అనుభూతి గొప్పదని చాలా మంది అభిప్రాయపడుతుంటారు.’ నిజం. నేను సినిమా చూడ్డం, పుస్తకం చదవడం జరిగిన ప్రతి సందర్భంలో పుస్తకాన్నే ఎక్కువగా ఇష్టపడ్డాను. ‘పాపియ్యో’, స్పార్టకస్‍’, ‘టు కిల్‍ ఎ మాకింగ్‍ బర్డ్’, ‘కైట్ రన్నర్‍’, తెలుగులో తెన్నేటి సూరి ‘ఛెంగిజ్‍ ఖాన్‍’ ఆ తరువాత ఇంగ్లిష్‍లో సినిమా, … ఇలా దాదాపు అన్ని సందర్భాల్లో పుస్తకం చదవకపోయి వుంటే చాల మిస్సయ్యే వాడిని. దానిక్కారణం, బహుశా, అంతరంగాల చిత్రణకు, మానవ ప్రవర్తనపై వాతావరణం ప్రభావం చిత్రణకు… పుస్తకంలో ఉన్నంత అవకాశం సినిమాలో ఉండకపోవడం కావచ్చు. ఉదాహరణకు, మీరు ఉటంకించిన స్టీఫెన్ కింగ్ మాటల్లోని పిల్లి ‘contendly munching’ లో ‘contendly’ ని పుస్తకం చెప్పినంత బాగా సినిమా చూపించలేదు. (I took ‘contendly’ for ‘contentedly’. Hope I am not wrong).
ఇంతా చేసి, సినిమా, పుస్తకం… దేని గొప్ప దానిది. సినిమా చేసే కొన్ని పనుల్ని పుస్తకం చేయలేదు. ఉదా: సినిమాలో దుఃఖం చూసి ఏడ్చినంత/నవ్వినంత సులభంగా పుస్తకం చదువుతూ ఏడవం/నవ్వం .

By: రవిచంద్ర

రవిచంద్ర — Mon, 15 Mar 2010 12:03:13 +0000

>> ఇదివరకూ పుస్తకం.నెట్ లో ఇలాంటి వ్యాసం రాలేదు.
ఈ వాక్యానికి పూర్తి న్యాయం చేకూర్చారీ వ్యాసంలో… ఆద్యంతం ఆసక్తి భరితంగా ఉంది.
నేను సాధారణంగా బాగా పాఠకాదరణ పొందిన పుస్తకాలే చదువుతుంటాను(తీరిక లేక). కాబట్టి నేనెప్పుడు పుస్తకం.నెట్ కు అనుభవాలు పంపిచాలన్నా ఆ ఎవరో రాసేసుంటార్లే అనే నిర్లిప్తత. ఇప్పుడు మీవ్యాసం చదివాక కొత్త ఉత్సాహం వస్తోంది. ఈ సారి ఏదైనా పుస్తకం చదివినప్పుడు నా అనుభవాలు అక్షరబద్ధం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాను. చూద్దాం ఈ ప్రయత్నం ఎంతవరకు సఫలీకృతమౌతుందో…

By: సుబ్రహ్మణ్యం మూలా

సుబ్రహ్మణ్యం మూలా — Mon, 15 Mar 2010 09:32:21 +0000

వ్యాసం చక్కగా ఉంది.

భైరవభట్ల గారు: మీ తర్క ప్రజ్ఞ అబ్బుర పరుస్తుంది

By: మెహెర్

మెహెర్ — Mon, 15 Mar 2010 08:39:00 +0000

చాలా బాగుంది. One of the best reviews. Gotta read this one. స్టీఫెన్ కింగ్‌ రచనలేవీ ఇదివరకూ చదవలేదు. కానీ ఆయన రచనల ఆధారంగా నిర్మితమైన సినిమాలు మాత్రం కొన్ని చూసాను. “The Shining”, “Green Mile”, “The Shawshank Redemption”, “Dream Catcher”, “Secret Window”… etc,. ఈ సినిమాలన్నీ రొడ్డకొట్టుడు హాలీవుడ్‌ ఉత్పత్తులకు కాస్త భిన్నంగా వుంటాయి. కానీ, “గాన్ విత్ ద విండ్” నుండి “గాడ్ ఫాదర్” దాకా ఎన్ని ఉదాహరణలు తీసుకున్నా, మంచి సినిమాలకు మూలమైన రచనలన్నీ మీడియొకర్‌‍గానే వుంటాయన్న ముఢాభిప్రాయం నాకేర్పడిపోవటంతో స్టీఫెన్ కింగ్ జోలికి ఇప్పటిదాకా వెళ్ళలేదు. ఈ పరిచయం చదివాకా ఆసక్తి మొదలైంది. థాంక్యూ.

>>> సచిన్ టెండూల్కర్ ని చూడాలనుకుంటే [...] కళాకారునికీ సంబంధం ఉండాలా?

Becoming a king of analogies, it seems. Loved it.

>>> రచనా వ్యాసంగం పై నాకు అంత ఆసక్తి లేకపోయిన…

I know that it is only a bluff. If not, it’s down-right criminal sirjee!

By: కామేశ్వర రావు

కామేశ్వర రావు — Mon, 15 Mar 2010 08:20:26 +0000

ఆసక్తికరమైన వ్యాసం పూర్ణిమగారు!

“అక్షరాలను చదువుకుంటూ పాఠకుడు తన మనోవీధిలో రచయిత ఊహాప్రపంచాన్ని నిర్మించుకుంటాడు”
ఇది వట్టి ఆశపోతు రచయితల ఊహ పాఠకుడు తన మనోవీథిలో నిర్మించుకునేది తన ఊహప్రపంచమే కాని రచయితది కాదు.

“రచయితకీ, పాఠకునికీ మధ్య ఓ రచన ద్వారా ఏర్పడిన వారధి, వారిద్దరికీ మాత్రమే ప్రత్యేకం. అన్యులకి ప్రవేశార్హత ఉండదు.”
ఇందులో రచయితకికూడా ప్రవేశార్హత లేదు. It is a one-way bridge!

“ఇలానే ప్రతీ పాఠకుడు అనేకానేకమైన రచయితలతో సంభాషించగలడు”
ఇది నిజం. ఆ సంభాషణ చాలా ఆత్మీయంగా కూడా ఉంటుంది. ఎందుకంటే నిజానికి ఆ సంభాషించేది తన ఆత్మతోనే కాబట్టి. నేరుగా రచయితతో సంభాషించ గలిస్తే (ఉదాహరణకి, ఇలా వ్యాఖ్యల ద్వారా!) ఆ “ఆత్మీయత” పోతుంది.

By: Achilles

Achilles — Mon, 15 Mar 2010 04:29:23 +0000

“If you intend to write as truthfully as you can, your days as a member of polite society is numbered, anyway.”

True

“The closed door is your way of telling the world and yourself that you mean business, you have made a serious commitment to write and intend to walk the walk as well as talk the talk.”

So this was what you meant when you said that you wanted to ‘shut the door’ the other day:)

By: Independent

Independent — Mon, 15 Mar 2010 01:27:36 +0000

వావ్ పూర్ణిమా. ఇంతింతై వటుడింతై అని.. ఎంత ఎదిగి పోయావంటే…
మునుపటి కన్నా చిక్కదనం, గాఢత, రిపిటీషన్స్, అనవసరమయిన టాంజెంట్స్ లేకుండా కండెన్స్డ్ మిల్క్ లాగా ఉంది నీ రచనా శైలి ఇందులో .

గ్రేట్ ప్రొగ్రెస్ Ma’am.

I now have to say “I am honored to know you Purnima’.